ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٢٤ - قسم و نشوز و شقاق

اگر دو زن داشته باشد جايز است كه پيش يكى از آن‌ها سه شب و پيش ديگرى يك شب باشد و اگر سه زن داشته باشد پس برايش جايز است كه پيش يكى از آن‌ها دو شب و دو شب ديگر را نزد دو زن ديگر بماند. و مشهور آن است كه اگر يك زن داشته باشد براى زن، از هر چهار شب يك شب و براى خودش سه شب مى‌باشد. و اگر زن‌هاى متعددى داشته باشد واجب است كه بين آن‌ها در هر چهار شب تقسيم نمايد پس اگر چهارتا باشند هر شب پيش يكى از آن‌ها باشد؛ پس اگر دور زد و تمام شد واجب است كه به يكى از آن‌ها ابتدا نمايد و دور را تمام كند و به همين منوال؛ پس براى خودش شبى نمى‌باشد، بلكه همه شب‌هايش مال زن‌هايش مى‌شود. و اگر دو زن داشته باشد دو شب مال آن‌ها و دو شب مال خودش مى‌باشد و اگر سه زن داشته باشد سه شب مال آن‌ها و اضافى مال خودش است؛ و عمل به مشهور، مخصوصاً اگر بيشتر از يكى باشد احوط (استحبابى) است و اقوى آن است كه گذشت مخصوصاً در يك زن.

مسأله ٢- وجوب بيتوته و همخوابگى با زن در جايى كه گفتيم، اختصاص به زن دائمى دارد؛ پس براى زن متعه چنين حقى نيست، يكى باشد يا متعدد.

مسأله ٣- در هر شبى كه زن حق بيتوته دارد، براى زن جايز است كه از حقش دست بردارد و آن را به مرد ببخشد تا در هر جا كه مى‌خواهد بگذراند. و همچنين جايز است كه به هوويش ببخشد پس حق او مى‌شود.

مسأله ٤- هفت شب در اول عروسى به زن باكره و سه شب به ثيّبه اختصاص دارد كه برترى دادن آن‌ها بر غيرشان به خاطر عروسى جايز است. و بر زوج واجب نيست كه اين شب‌ها را براى زن‌هاى قديمى‌اش قضا نمايد.

مسأله ٥- زن صغيره و زن ديوانه‌اى كه به طور هميشه ديوانه است و زن ديوانه‌اى كه ادوارى است در حال جنونش و زن ناشزه، قسمت ندارند. و تقسيم بين زن‌ها و حق همخوابگى، با مسافرت ساقط مى‌شود و قضا بر او لازم نيست.

مسأله ٦- اگر در تقسيم بين زن‌هايش شروع كند مى‌تواند به هر كدام از آن‌ها ابتدا كند و بعد از آن به هر كدام از بقيه آن‌ها و به همين صورت؛ اگر چه‌