ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٥١ - صيغه طلاق

طلاق دادن او باشد، پس اگر اتفاقاً به سببى تا گذشتن سه ماه با او نزديكى نكرده باشد، سپس تصميم بگيرد كه طلاقش بدهد، در همان حال طلاق صحيح است.

مسأله ١٦- اگر در حال حيض با او نزديكى كند، طلاق او در طهرى كه بعد از آن حيض است صحيح نيست، بلكه بايد آن را در طهر ديگر بعد از حيض ديگر واقع سازد. پس آنچه كه شرط است اين است كه زن بعد از نزديكى با حيضى استبراء شده باشد، نه آن‌كه طلاق در طهرى غير طهرى كه در آن با او نزديكى شده واقع شود.

مسأله ١٧- در صحت طلاق، تعيين زنى كه طلاق داده مى‌شود شرط است، به اينكه بگويد: «فلانة طالق» يا اشاره كند به سوى او به نحوى كه ابهام و اجمال را بر طرف كند، پس اگر يك زن داشته باشد و بگويد: «زوجتى طالق» صحيح است، به خلاف آن‌كه دو زن يا بيشتر داشته باشد و بگويد: «زوجتى طالق» مگر آن‌كه پيش خودش زن معينى را قصد كرده باشد؛ پس آيا تفسير او به زن معينى بدون قسم قبول مى‌شود؟ در آن تأمل است.

صيغه طلاق‌

مسأله ١- طلاق فقط با صيغه خاصى واقع مى‌شود و آن قول او: «انت طالق» يا «فلانة ...» يا «هذه ...» يا آنچه از الفاظى كه بر تعيين مطلقه دلالت مى‌كند، كه شبيه اين‌ها باشد؛ پس با «انت مطلقة» يا «طلقت فلانة» بلكه با «انت الطالق» تا چه رسد به كنايه مانند «انت خليّة» يا «انت بريّة» يا «حبلك على غاربك» يا «الحقى باهلك» و مانند اين‌ها طلاق واقع نمى‌شود؛ اگر چه قصد طلاق را بكند حتى با قول او: «اعتدّى» كه مقصود از آن طلاق باشد، بنابر اقوى واقع نمى‌شود.

مسأله ٢- واقع ساختن طلاق بيشتر از يك زن با يك صيغه جايز است پس اگر بگويد:

«زوجتاى طالقان» يا «زوجاتى طوالق» طلاق همه صحيح است.

مسأله ٣- طلاق با آنچه كه از لغت‌هاى ديگر هم رديف صيغه عربى مذكور است در صورت قدرت بر صيغه عربى، واقع نمى‌شود و با عجز از آن صحيح است. و با اشاره و نوشتن با قدرت بر نطق واقع نمى‌شود. و در صورت عجز از آن، واقع ساختن طلاق با