ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٨١ - كتاب وقف و نظائر آن

باشند، مادامى‌كه پدرها زنده باشند چيزى براى اولاد نيست، پس اگر پدرها فوت كنند، اولاد آن‌ها با عموهايشان شريك مى‌شوند. و واقف حق دارد هر طور كه مى‌خواهد، ترتيب را قرار دهد و بايد متابعت شود.

مسأله ٥٢- اگر بگويد: «بر اولادم طبقه‌اى بعد از طبقه‌اى وقف نمودم» اگر يكى از آن‌ها بميرد و داراى فرزند باشد، نصيب او مال فرزندش مى‌باشد و اگر يكى از آن‌ها بميرد و داراى فرزند باشد نصيبش مال او مى‌شود. و اگر فرزند، متعدد باشد نصيب او بين آن‌ها سرانه تقسيم مى‌شود. و اگر كسى كه فرزندى ندارد بميرد، نصيب او مال كسى است كه در طبقه‌اش مى‌باشد و فرزندى كه نصيب پدرش را گرفته است با آن‌ها شريك نمى‌باشد.

مسأله ٥٣- اگر بر علما وقف نمايد به علماى شريعت انصراف دارد، پس شامل غير آن‌ها مانند دانشمندان طب و نجوم و حكمت نمى‌شود.

مسأله ٥٤- اگر بر اهل يكى از مشاهد مانند نجف مثلًا، وقف نمايد، به متوطنين و مجاورين آنجا اختصاص پيدا مى‌كند و شامل زوّار و مسافرها نمى‌شود.

مسأله ٥٥- اگر بر كسانى كه اهل شهرى مانند تهران يا غير آن هستند و مثلًا در نجف اشتغال دارند وقف نمايد به كسى كه از شهرش به سوى نجف جهت اشتغال هجرت نمايد اختصاص دارد و شامل كسى كه آنجا را وطن خود كرده و از شهرش اعراض نموده است نمى‌شود.

مسأله ٥٦- اگر براى مسجدى وقف نمايد، پس در صورت اطلاق، منافع وقف در تعمير و روشنايى و فرش و خادم آن مصرف مى‌شود، و اگر چيزى زياد بيايد به امام جماعت مسجد داده مى‌شود.

مسأله ٥٧- اگر براى يكى از مشاهد وقف نمايد در تعمير و روشنايى و خدمتكارهاى آنجا كه بعضى از كارهاى لازم و متعلق به آنجا را انجام مى‌دهند، مصرف مى‌شود.

مسأله ٥٨- اگر براى سيد الشهداء عليه السلام وقف نمايد، در اقامه عزادارى آن حضرت از اجرت گوينده و آنچه كه صرف آن در مجلس عزا براى شنونده‌ها و ديگران متعارف است مصرف مى‌شود.