ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٦٠ - عدّه وفات

كه عده زن حرّه منقضى شود بيست و شش روز و دو لحظه است، به اينكه طهر اولش يك لحظه است، سپس سه روز حيض مى‌بيند و پس از آن كمترين طهر را كه ده روز است مى‌بيند، سپس سه روز حيض مى‌بيند، سپس كمترين طهر را كه ده روز است مى‌بيند سپس حايض مى‌شود پس به مجرّد ديدن يك لحظه از اول خون آخرى، عده‌اش منقضى مى‌شود و اين يك لحظه آخرى از عده خارج است و فقط تمام بودن طهر سوم بر آن توقف دارد؛ اين در زن حُرّه است. و اما در أمه، پس كمترين زمانى كه انقضاى عده‌اش در آن امكان دارد سيزده روز و دو لحظه است.

مسأله ١٤- عده متعه در زن حامله وضع حمل او است و در زن غير حامله اگر حيض مى‌بيند دو قرء مى‌باشد و منظور از دو قرء در اينجا بنابر اقوى دو حيض مى‌باشد. و اگر حيض نمى‌بيند و حال آن‌كه در سنّ زنى است كه حيض مى‌بيند، پس عده او چهل و پنج روز است. و منظور از دو حيض، دو حيض كامل مى‌باشد، پس اگر مدتش را ببخشد يا در اثناى حيض مدتش منقضى شود، بقيه آن حيض از دو حيض حساب نمى‌شود.

مسأله ١٥- معيار در ماه‌ها، ماه‌هاى قمرى است، پس اگر طلاق در اول رؤيت هلال واقع شود اشكالى نيست. و اگر در اثناى ماه واقع شود در آن اختلاف و اشكال است و شايد اقوى در نظر اين باشد كه دو ماه وسطى هلالى قرار داده شوند و مقدارى كه از اولى فوت شده از چهارمى تكميل شود.

مسأله ١٦- اگر در انقضاى عده و عدم آن اختلاف نمايند، قول زن با قسمش مقدم مى‌شود؛ چه انقضاى آن را ادعا كند يا عدم انقضا را. و چه عده‌اش به قرءها باشد يا به ماه‌ها.

عدّه وفات‌

مسأله ١- عده زنى كه شوهرش فوت كرده در صورتى كه حامله نباشد چهار ماه و ده روز است؛ صغيره باشد يا كبيره، يائسه باشد يا غير يائسه، به او دخول شده باشد يا نه، دائمى باشد يا منقطعه، از صاحبان قرءها باشد يا نه. و اگر حامله باشد، عده‌اش دورترين زمان از وضع حمل و مدت چهار ماه و ده روز است.