ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ١٦٥ - حيوان
كتاب خوردنىها و آشاميدنىها
و مقصود از اين كتاب بيان كردن حلال و حرام؛ از حيوان و غير حيوان مىباشد.
حيوان
مسأله ١- از حيوان دريا خورده نمىشود مگر ماهى و پرنده فى الجمله (نه همه ماهىها و پرندگان) پس غير آنها از انواع حيوان دريا حرام مىباشد، حتى بنابر اقوى حيوانى كه مثل آن در خشكى خورده مىشود مانند گاو دريايى.
مسأله ٢- از ماهى خورده نمىشود مگر ذاتاً داراى فلس و قشر باشد اگر چه باقى نمانده و به سبب عارضى از بين رفته باشد مانند «كنعت»؛ زيرا درباره آن چنين وارد شده است كه ماهى بد خلقى است كه به سرعت مىرود و با همه چيز برخورد مىكند پس فلس او از بين مىرود و لذا اگر به بيخ گوش آن نگاه كنى فلس را در آن مىبينى. و بين اقسام ماهى داراى قشر فرقى نيست؛ پس همه آنها- كوچك و بزرگ آنها- از ماهى بزّ، بنيّ، شبّوط، قطّان، طيرانى، ابلامى و غير اينها حلال مىباشد. و آنكه ذاتاً داراى فلس نمىباشد از آن خورده نمىشود مانند ماهى جرّى، زمّار، زهو، مارماهى و غير اينها.
مسأله ٣- اربيان كه در زبان اهل اين زمان روبيان (ميگو) ناميده مىشود از جنس ماهى فلسدار مىباشد، پس خوردن آن جايز است.
مسأله ٤- تخم ماهى تابع خود آن ماهى است؛ پس تخم ماهى حلال، حلال است اگر چه نرم باشد و تخم ماهى حرام، حرام مىباشد اگر چه خشن و زبر باشد. و در حال