ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٣٢٨ - احكام اولاد و ولادت

مى‌فرمايد؛ چنان كه قول خداوند جلّ شأنه در اين مقام به همين ارشاد مى‌نمايد: إِنْ يُرِيدا إِصْلاحاً يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُما.

احكام اولاد و ولادت‌

مسأله ١- بچه‌اى كه از زن متولد مى‌شود فقط با شروطى به شوهرش ملحق مى‌شود:

دخول به زن با انزال نطفه يا انزال در فرج و اطراف آن، يا داخل نمودن نطفه‌اش در آن به هر نحوى كه باشد و در دخول بدون انزال نطفه، اشكال است؛ و گذشت شش ماه يا بيشتر از وقت نزديكى با زن تا زمان ولادت بچه و اينكه از نهايت مدت حمل تجاوز نكند. و در اينكه نهايت آن، نه ماه باشد اشكال است بلكه آنچه كه ارجح به نظر مى‌رسد اين است كه نهايت آن يك سال است. پس اگر اصلًا به او دخولى نكرده باشد و در فرج او يا در اطراف آن انزالى ننموده باشد به طورى كه احتمال جذب آن به داخل برود و منى را به نحوى از انحاء داخل آن نكرده باشد، قطعاً بچه به شوهر زن ملحق نمى‌شود، بلكه نفى بچه از شوهر واجب است. و همچنين است اگر به او دخول كرده و انزال نموده باشد و بچه زنده كاملى بياورد كه از شش ماه از وقت دخول و مانند آن كمتر باشد، يا بچه را بياورد و حال آن‌كه از وقت وطى او و مانند آن بيشتر از نهايت حمل گذشته باشد مانند اينكه بيشتر از نهايت حمل از او كناره بگيرد يا از او غايب شود و بعد از آن بچه بياورد.

مسأله ٢- اگر شروط گذشته تحقق پيدا كند، فرزند به شوهر ملحق مى‌شود و برايش نفى او جايز نيست اگر چه وطى كننده‌اى از روى گناه او را وطى كرده باشد تا چه رسد به اينكه زن را به آن متهم كرده باشد. و اگر او را نفى كند، در صورتى كه عقد دائم باشد از او منتفى نمى‌شود مگر با لعان؛ به خلاف آن‌كه عقد منقطع باشد و فرزندى بياورد كه الحاق آن به او ممكن باشد، پس اگر چه نفى او برايش جايز نيست، ليكن اگر او را نفى كرد ظاهراً بدون لعان منتفى مى‌شود، ليكن با ادّعاى نسب از جانب زن يا فرزند، مرد بايد قسم بخورد.

مسأله ٣- نفى فرزند به خاطر عزل جايز نيست؛ پس اگر او را نفى كند منتفى نمى‌شود مگر با لعان.