موقوفه پشم و شير و بچه آن و غير اين‌ها و در درخت و نخل، ميوه آن‌ها و منفعت سايه آن‌ها و شاخ و برگ‌هاى خشك آن‌ها، بلكه و غير اين‌ها از آنچه كه به جهت اصلاح آن‌ها قطع شده است و همچنين نهال‌هاى آن‌ها و غير اين‌ها را مالك مى‌شوند. و آيا تخصيص به بعضى از منافع، در وقف جايز است به اينكه بعضى از منافع آن مال موقوف عليهم باشد و بعضى از منافع مال آنان نباشد؟ بنابر اقوى جايز است.

مسأله ٦٢- اگر براى مصلحتى وقف نمايد و شكل و صورت آن از بين برود مانند اينكه بر مسجد يا مدرسه يا پلى وقف نمايد سپس آن‌ها خراب شوند و تعمير آن‌ها ممكن نباشد، يا نيازمند مخارج نباشد، زيرا كسى كه در مسجد نماز مى‌خواند و طلبه و رهگذر، منقطع شده و اميد برگشت آن‌ها نمى‌رود، وقف در وجوه برّ مصرف مى‌شود. و احتياط (واجب) آن است كه آن را در مصلحت ديگرى از جنس همان مصلحت وقف مصرف نمود و در صورت متعذر بودن آن، الاقرب فالاقرب به آن مصلحت، رعايت شود.

مسأله ٦٣- اگر مسجد خراب شود، عرصه‌اش از مسجد بودن خارج نمى‌شود؛ پس احكام مسجد بر آن عرصه جارى مى‌شود مگر در بعضى از فرض‌ها. و همچنين است اگر روستايى كه مسجد در آن هست خراب شود، مسجد بر مسجد بودنش باقى است.

مسأله ٦٤- اگر خانه‌اى را بر اولادش يا بر اولاد محتاجش وقف نمايد، پس اگر مطلق باشد وقف منفعت است، چنان كه اگر براى آن‌ها روستا يا مزرعه يا دكان و مانند اين‌ها را وقف نمايد، مالك منافع آن‌ها مى‌باشند و حق دارند از نماى آن‌ها بهره‌بردارى نمايند، پس آنچه را كه از آن‌ها به سبب اجاره و غير آن حاصل مى‌شود، بين خودشان به حسب آنچه كه واقف آن را از حيث كمّيت و كيفيت مقرر نموده تقسيم مى‌نمايند و اگر واقف كيفيت خاصّى را در تقسيم كردن، تعيين نكرده باشد بين آن‌ها به مساوات تقسيم مى‌شود. و اگر آن را براى سكونت آن‌ها وقف نموده باشد، وقف انتفاع (استفاده بردن) مى‌باشد و استفاده از آن براى آن‌ها متعين مى‌باشد و آن‌ها حق ندارند آن را اجاره دهند و در اين صورت اگر براى سكونت همه كافى باشد، همه حق دارند ساكن آن شوند؛ و بعضى از آن‌ها حق ندارد كه مستقلًا آن را ساكن شده و مانع ديگرى شود. و اگر بين آن‌ها در انتخاب اتاق‌ها اختلاف‌