ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٥٦١ - مقصد اول لوث

به خونش يافته شود در حالى كه نزد او صاحب سلاحى است كه خون بر سلاحش مى‌باشد، يا به اين صورت در خانه قومى يا در محله‌اى كه جدا از شهر است و غير اهل آن محلّه در آن داخل نمى‌شوند يا در صف جنگ در مقابل دشمن بعد از تيراندازى پيدا شود و خلاصه هر اماره ظنّى نزد حاكم موجب لوث است، بدون اينكه بين اسبابى كه مفيد ظن است فرقى باشد، پس لوث با خبر دادن بچه مميّز كه بر او اعتماد است و فاسقى كه در اخبارش مورد وثوق است و كافرى كه اين چنين است و زن و مانند آن‌ها حاصل مى‌شود.

مسأله ١- اگر در قريه‌اى كه در آن راه رفت و آمد است يا در محله جداگانه‌اى كه راه است پيدا شود لوثى نيست، مگر اينكه در آنجا عداوت باشد، پس لوث ثابت مى‌شود.

مسأله ٢- اگر كشته‌اى بين دو قريه پيدا شود پس لوث براى نزديك‌ترين آن‌ها به او است. و در صورت تساوى، پس آن‌ها در لوث مساوى مى‌باشند. البته اگر در يكى از آن‌ها عداوت باشد لوث در آن است اگر چه دورتر باشد.

مسأله ٣- اگر لوث حاصل نشود، حكم در آن مانند غير آن از دعاوى است پس نه قسامه‌اى هست و نه غلظتى. و بيّنه بر مدعى و قسم بر مدعى عليه است؛ پس ولىّ حق دارد در صورت نبود بيّنه منكر را يك قسم بدهد.

مسأله ٤- اگر شخصى در ازدحام مردم در روز جمعه يا عيد كشته شود يا در صحرا يا بازار يا روى پل پيدا شود و معلوم نباشد كه چه كسى او را كشته است، پس ديه او از بيت المال مسلمين است. البته اگر در موارد ذكر شده، اماره ظنى باشد بر اينكه مثلًا قتل به فعل شخص معينى است لوث حاصل مى‌شود.

مسأله ٥- اگر امارات ظنى تعارض پيدا كنند لوث باطل مى‌شود، مانند اينكه صاحب سلاحى كه اسلحه‌اش خون‌آلود است و درنده‌اى كه از شأن او كشتن انسان است نزديك كشته‌اى پيدا شود و اماره‌اى بر حصول قتل به هيچ يك از آن‌ها نباشد و در هر طرف شك محض باشد، فصل خصومت در مثل اين بايد به راه‌هاى معهود- غير از قسامه- باشد.