مسأله ٧- رعايت مساوات بين زن‌ها در انفاق و در توجه به آن‌ها و در گشاده‌رويى و در نزديكى كردن با آن‌ها مستحب است و مستحب است اينكه در صبح هر شبى نزد صاحب آن شب باشد و مستحب است كه به زن اذن بدهد كه در فوت پدر و مادرش حضور پيدا كند اگر چه او حق دارد كه زن را از حضور نزد آن‌ها و از عيادتشان تا چه رسد به عيادت غير آن‌ها و از بيرون رفتن از منزلش جلوگيرى نمايد مگر براى حق واجب.

نشوز

«نشوز» در زوجه، خروج او از اطاعت شوهر است در اطاعتى كه بر زن واجب مى‌باشد، به اينكه خود را به تمكين او در نياورد و چيزهايى را كه تنفرآور است و با تمتع و لذت بردن از او سازگارى ندارد از خود برطرف نكند، بلكه ترك نظافت و آرايش خود با اينكه شوهر آن‌ها را مى‌خواهد از اين قبيل است. و همچنين است خروج او از خانه او بدون اذن شوهر و غير اين‌ها. و در جايى كه اطاعت از او واجب نيست ترك آن موجب تحقق نشوز نمى‌باشد؛ پس اگر زن از خدمات خانه و حوائج مرد كه با تمتع بردن او ارتباط ندارد از قبيل جارو كردن يا خياطى يا غذا پختن يا غير اين‌ها، حتى آب دادن و پهن كردن رختخواب، خوددارى نمايد نشوز تحقق پيدا نمى‌كند.

مسأله ١- اگر از زن علامات نشوز و طغيان به سبب تغيير عادتش با شوهر در قول يا فعل، آشكار شود، به اينكه با خشونت او را جواب دهد و حال آن‌كه قبلًا با نرمى با او سخن مى‌گفت يا عبوسى و ترشرويى را در صورتش آشكار كند و خود را به سنگينى و غضبناكى بزند و حال آن‌كه قبلًا خلاف اين بوده است و غير اين‌ها، زوج او را موعظه مى‌كند پس اگر گوش نكرد، نشوز با خروج او از اطاعت مرد- در جايى كه به تمتع بردن او برمى‌گردد- تحقق پيدا مى‌كند؛ پس در اين صورت براى زوج جايز است كه او را در محل خواب مهجور كند، به اينكه پشتش را در رختخواب به طرف او كند يا از رختخواب او كناره‌گيرى كند، پس اگر او را مهجور كند و زن بر نگردد و بر كارهايش اصرار داشته باشد زدنش جايز است و بايد به اندازه‌اى كه با آن اميد برگشتن او باشد، اكتفا شود پس زيادتر از