دارد از وصيّتش برگردد و آن را از اصل يا از بعضى از جهات و كيفيات و متعلّقات عوض نمايد؛ پس حق دارد تمام موصى به يا قسمتى از آن را تعويض نمايد و وصى و موصى له و غير اين‌ها را تغيير بدهد. و اگر از بعضى از جهات برگردد بقيه وصيت به حال خودش باقى مى‌ماند، پس اگر وصيت نمايد كه ثلث او را در مصارف مخصوص مصرف نمايند و وصايت را براى زيد قرار دهد سپس بعد از آن از وصايت زيد برگردد و براى عمرو قرار دهد اصل وصيت به حال خودش باقى مى‌ماند. و همچنين است اگر وصيت كند كه ثلث او در مصارف معينى به دست زيد مصرف شود سپس از آن مصارف به مصارف ديگرى برگردد، وصيت به اينكه در دست زيد باشد به حالش باقى مى‌ماند و به همين منوال. و همان طور كه در وصيت متعلق به مال، حق رجوع دارد همچنين در وصيت به ولايت بر اطفال هم حق رجوع دارد.

مسأله ٦١- رجوع از وصيت، با قول تحقق پيدا مى‌كند و آن، هر لفظى است كه- با هر لغتى باشد- عرفاً، دلالت بر رجوع نمايد مانند «از وصيتم برگشتم» يا «آن را باطل كردم» يا «از آن عدول نمودم» يا «آن را نقض نمودم» و مانند اين‌ها. و با فعل هم تحقق پيدا مى‌كند و آن يا با معدوم نمودن موضوع آن است مثل تلف كردن موصى به و همچنين است نقل آن به ديگرى با عقد لازم مانند بيع يا با عقد جايز مانند هبه همراه با قبض و يا با چيزى كه عرفاً رجوع حساب مى‌شود اگر چه موصى به، به حالش و در ملك او باقى بماند، مانند اينكه شخصى را در فروش موصى به، وكيل نمايد.

مسأله ٦٢- وصيت بعد از آن‌كه واقع شد، به حالش باقى مى‌ماند و به آن عمل مى‌شود، در صورتى كه موصى از آن رجوع نكند؛ اگر چه مدت آن طول بكشد. و اگر در رجوع او شك شود و لو از اين جهت كه شك در لفظ يا فعلى باشد كه رجوع است، حكم به بقاى وصيت و عدم رجوع مى‌شود. اين در صورتى است كه وصيت مطلق باشد، به اينكه مقصود موصى اين باشد كه مضمون وصيت واقع شود و بعد از مرگ او در هر زمانى كه قضاى الهى بر او برسد، به آن عمل گردد و اما اگر مقيّد به مرگ او در مسافرت چنينى يا از بيمارى فلانى باشد و مرگ او در آن مسافرت يا از آن بيمارى اتفاق نيفتد، اين وصيت باطل مى‌شود. و اگر در آستانه مسافرت يا در حال بيمارى و مانند اين‌ها وصيت كند و قرائن حالى يا مقالى‌