ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٦٢ - كتاب اقرار

مسأله ٢١- اگر بچه‌اى كه نسبش مجهول است بميرد، پس شخصى به بنوّت او اقرار نمايد و آن ممكن باشد و منازعى نداشته باشد، نسب او ثابت مى‌شود و ميراث او مال مقرّ مى‌باشد.

مسأله ٢٢- اگر تمام ورثه به دينى بر ميت يا به چيزى از مالش براى ديگرى، اقرار نمايند قبول مى‌شود. و اگر بعضى از آنان اقرار و بعضى ديگر انكار نمايند، پس اگر دو نفر آنان اقرار كنند و عادل باشند، دين بر ميت ثابت مى‌شود و همچنين عين به واسطه شهادت آن‌ها مال مقرّ له مى‌شود. و اگر عادل نباشند يا مقر يكى باشد، اقرار مقر در حق خودش نافذ است و از او مثلًا دينى را كه اقرار كرده به نسبت سهمش از تركه، گرفته مى‌شود، پس اگر تركه صد باشد و نصيب هر كدام از وارث‌ها پنجاه باشد، آنگاه يكى از آنان براى اجنبى به پنجاه اقرار نمايد و ديگرى او را تكذيب كند، مقر له از سهم مقر بيست و پنج مى‌گيرد. و همچنين است حال در جايى كه بعضى از ورثه اقرار نمايند كه ميت براى اجنبى چيزى را وصيت كرده است و بعض ديگر آن را انكار كند، كه اين اقرار نسبت به مقر نافذ است، نه غير او.