ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٢٤٧ - لقطه غير حيوان

مالكش، نزد او امانت بماند. و اما اگر تملك يا تصدّق را اختيار كند در ضمان او واقع مى‌شود همان طور كه خواهى شناخت.

مسأله ٢٦- اگر مالك پيدا شود و حال آن‌كه ملتقط بعد از تعريف آن را تملك نموده است پس اگر عين باقى باشد آن را مى‌گيرد و حق ندارد ملتقط را به دفع بدل- كه عبارت از مثل يا قيمت باشد- ملزم نمايد و ملتقط هم حق ندارد مالك را به گرفتن عوض ملزم نمايد. و اگر تلف شده باشد يا به بيع و مانند آن به ديگرى منتقل شده باشد، عوض آن را- مثل يا قيمت- از ملتقط مى‌گيرد. و اگر مالك بعد از آن‌كه ملتقط آن را صدقه داده باشد پيدا شود، حق رجوع به عين را ندارد اگر چه نزد كسى كه به او صدقه داده شده، موجود باشد و فقط مى‌تواند به ملتقط رجوع كند و عوض مالش را از او- در صورتى كه راضى به تصدق آن نباشد- بگيرد و اگر راضى به صدقه باشد، حق رجوع به ملتقط را ندارد و اجر صدقه مال او مى‌باشد. اين در صورتى است كه مالك پيدا شود و اما اگر پيدا نشود چيزى در هر دو صورت بر ملتقط نيست.

مسأله ٢٧- با دادن لقطه به حاكم شرع، تعريف از ملتقط ساقط نمى‌شود، اگر چه برايش جايز است كه آن را قبل از تعريف و بعد از آن، به حاكم تحويل دهد، بلكه اگر تصدق به آن را بعد از تعريف اختيار نمود، بهتر است كه آن را به حاكم شرع بدهد تا او صدقه بدهد.

مسأله ٢٨- اگر مالك پيدا شود و براى لقطه نماى متصلى حاصل شده باشد تابع عين مى‌باشد؛ پس عين را با نماى آن مى‌گيرد؛ چه قبل از تمام شدن تعريف يا بعد از آن حاصل شده باشد و چه قبل از تملك يا بعد از آن پيدا شده باشد. و اما نماى منفصل آن، چنانچه بعد از تملك پيدا شده باشد مال ملتقط مى‌باشد، پس اگر عين موجود باشد، خود عين را- نه نماى آن را- به مالكش برمى‌گرداند و اگر در زمان تعريف يا بعد از آن قبل از تملك پيدا شود مال مالك مى‌شود.

مسأله ٢٩- اگر بعد از برداشتن لقطه، نماى منفصلى براى آن حاصل شود، پس اگر عين آن را يك سال تعريف كند و مالك را پيدا نكند، آيا حق دارد به تبع عين، نما را تملك نمايد يا نه؟ دو وجه است، كه احتياط (واجب) دومى آن‌ها است؛ به اينكه با آن معامله مجهول‌