بچه بميرد و در تمام طبقه‌ها وارث مسلمانى نداشته باشد، وارث او امام عليه السلام مى‌باشد، چنان كه حال همين است در ميت مسلمان (زيرا طفل مسلمان در حكم مسلمان است). و اگر بچه‌اى كه پدر و مادرش كافرند بميرد و داراى مال باشد و تمامى ورثه‌اش كافر باشند، اين كافرها طبق آنچه كه خداوند واجب كرده است از او ارث مى‌برند و امام عليه السلام ارث نمى‌برد. اين در صورتى است كه پدر و مادرش هر دو كافر اصلى باشند و اما اگر هر دو مرتد باشند آيا اين بچه، حكم كفر ارتدادى را دارد تا اينكه امام عليه السلام وارث او باشد يا حكم كافر اصلى را دارد تا اينكه ورثه كافرش از او ارث ببرند؟ دو وجه است كه دومى آن‌ها خالى از قوت نيست. و در جريان حكم تابعيت، در آنچه كه گذشت، در جده تأمل است و همچنين است در جد با وجود پدر كافر، اگر چه جريان آن در جد مطلقا خالى از وجه نمى‌باشد.

مسأله ٨- مسلمان‌ها از همديگر ارث مى‌برند اگر چه در مذاهب و اصول و اعتقادات اختلاف داشته باشند، پس اهل حق آنان از اهل باطل آن‌ها و برعكس؛ و اهل باطل آنان از اهل باطل آن‌ها ارث مى‌برند. البته غلات كه محكوم به كفر مى‌باشند و خوارج و ناصبى‌ها و كسى كه بعضى از ضروريات دين را با توجه انكار نمايد و ملتزم به لوازم انكار باشد، كافر يا در حكم كافر مى‌باشند، پس مسلمان از آن‌ها ارث مى‌برد و آن‌ها از مسلمان ارث نمى‌برند.

مسأله ٩- كفار از همديگر ارث مى‌برند اگر چه در ملل و نحل، اختلاف داشته باشند؛ پس نصرانى از يهودى ارث مى‌برد و بر عكس، بلكه شخص حربى از ذمّى ارث مى‌برد و بر عكس، ليكن در ارث بردن بعضى از آن‌ها از بعضى، نبود وارث مسلمان، شرط است چنان كه گذشت.

مسأله ١٠- مرتد- و او كسى است كه از اسلام خارج شده و كفر اختيار نموده است- بر دو قسم است: فطرى و ملى؛ مرتد فطرى كسى است كه يكى از پدر و مادرش در حال انعقاد نطفه او، مسلمان باشند، سپس بعد از بلوغش اظهار اسلام نمايد و پس از آن از اسلام خارج شود. و مرتد ملى كسى است كه پدر و مادرش در حال انعقاد نطفه او كافر باشند سپس بعد از بلوغ اظهار كفر نمايد، پس كافر اصلى شود و پس از آن اسلام بياورد سپس به كفر برگردد، مانند نصرانى اصلى كه اسلام بياورد سپس مثلًا به نصرانيتش برگردد.