راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٧ - شرح توصيف دنيا با مثلها

را خردمند و بينا مى‌داند ولى سنگهاى قيمتى دنيا او را بفريبد. و طلا و نقره و گياهان خشك و خرد شده كه زينت زندگى دنياست و هيچ كدام آنها در هنگام مرگ همراه او نخواهد بود بلكه تمام آنها وبال گردن اوست و او در اين حال سرگرم آن است و از فوت آنها غمگين و ترسان است، گول بخورد، و اين حال تمام مردم است مگر كسى كه خداى عزّ و جلّ او را حفظ فرمايد.

مثال ديگرى براى گول خوردن مردم به دنيا و ضعف ايمانشان گفتار خداى متعال در برحذر داشتن آنان از گرفتاريهاى دنياست.

روايت شده كه رسول خدا (ص) به اصحابش مى‌فرمود: «همانا مثل من و شما و دنيا حكايت گروهى است كه بيابان خشك و بى‌آبى را بپيمايند و ندانند كه آيا بيشتر آن را پيموده‌اند يا باقى مانده است. توشه سفر را تمام كنند و مركبهاى باركش را از دست بدهند و در وسط بيابان بدون توشه و مركبهاى باركش بمانند و به نابودى خود يقين كنند و در همان حال مردى با لباس نو بر آنها ظاهر شود كه از روى سرش آب بچكد پس آن گروه بگويند به آب و

آبادانى نزديك شديم و اين شخص از نزديك آب آمده است، و چون آن شخص به آنها برسد بگويد: اى گروه! بگويند: اى فلان او بگويد: شما در چه حال هستيد؟ بگويند: در حالى كه مى‌بينى، بگويد: به اعتقاد خودتان اگر شما را به آبى گوارا و بوستانهايى سرسبز راهنمايى كنم چه مى‌كنيد؟ بگويند: در هيچ موردى نافرمانى‌ات نكنيم. او بگويد: با خدا عهد و ميثاق ببنديد، و آنها با خدا عهد و پيمان ببندند كه در هيچ چيز از او نافرمانى نكنند. پيامبر فرمود: پس آنها را به آبى گوارا و بوستانهايى سرسبز وارد كند و مدّت زيادى در آن جا بمانند. سپس همان راهنما بگويد:

اى گروه، بگويند: اى فلان، بگويد: كوچ كنيد، بگويند: به كجا؟ بگويد به آبى كه مانند آب دنيا نيست و به بوستانهايى كه مانند بوستانهاى دنيا نيست. پس بيشترشان بگويند:

چنان آب و باغهايى نمى‌يابيم و از اين زندگى كه داريم بهترى نمى‌خواهيم و