راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٢٩ - شرح حقيقت تكبّر و آفت آن

مى‌دارد و بر اثر تكبّر در تاريكى جهل مى‌ماند. پس از اطاعت (پيامبر) خوددارى مى‌كند، به اين گمان كه خود بر حق است و گاه با اين كه پيامبر را مى‌شناسد اطاعت نمى‌كند، زيرا نفسش او را براى اطاعت از حق و تواضع در برابر آن همراهى نمى‌كند چنان كه خداوند از قول كافران نقل مى‌كند: أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا«٨٩» و إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا«٩٠» وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ«٩١» وَ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى‌ رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا في أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً«٩٢» و قالوا لَوْ لا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَلَكٌ فَيَكُونَ مَعَهُ نَذِيراً«٩٣» فرعون در آنچه خدا از قول او خبر داده گفته است: أَوْ جاءَ مَعَهُ الْمَلائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ«٩٤» و قال الله تعالى: وَ اسْتَكْبَرَ هُوَ وَ جُنُودُهُ في الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ«٩٥». پس او بر خداى متعال و تمام پيامبرانش تكبّر ورزيد. وهب گويد: موسى (ع) به فرعون گفت: اى فرعون ايمان بياور و سلطنتت از آن خودت باشد گفت: تا با هامان مشورت كنم، پس با هامان مشورت كرد و هامان به او گفت: در حالى كه خدايى هستى مورد پرستش، بنده‌اى پرستنده شدى و فرعون از بندگى خدا و پيروى موسى (ع) خوددارى كرد. قريش گفتند: لَوْ لا نُزِّلَ هذَا الْقُرْآنُ عَلى‌ رَجُلٍ من الْقَرْيَتَيْنِ عَظِيمٍ.«٩٦» قتاده گويد: منظور از بزرگ دو قريه وليد بن مغيره و ابو مسعود ثقفى بودند كه در