راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٥ - نكوهش خودخواهى و اظهار علائم تكبّر
گفتند: شيرينى عبادت چيست؟ فرمود: تواضع.»«٥٥»
پيامبر (ص) فرمود: «هرگاه متواضعان امّتم را ديديد در برابرشان تواضع كنيد و هرگاه متكبّران را ديديد در برابرشان تكبّر كنيد، چرا كه اين عمل موجب خوارى و كوچكى آنهاست.»«٥٦»
مىگويم از طريق شيعه كلينى در كافى از امام صادق (ع) روايت كرده كه فرمود:
«نجاشى بدنبال جعفر بن ابى طالب«٥٧» و يارانش فرستاد. آنها وارد شدند در حالى كه او در اطاقى بر روى خاك نشسته و جامههاى كهنهاى پوشيده بود. امام فرمود: جعفر گفت:
چون او را بدين حال ديديم بر او مترحّم شديم، و او چون وضع ما و ديگرگونى چهرههايمان را ديد گفت: سپاس خدايى را كه محمد (ص) را يارى كرد و چشم او را روشن ساخت. آيا به شما مژده دهم؟ گفتم: چه را اى سلطان؟ گفت: اكنون يكى از كارآگاههاى من از سرزمين شما آمد و به من خبر داد كه خداى متعال پيامبرش محمد را يارى فرمود و دشمنش را نابود كرد و در درّهاى به نام بدر كه بوته اراك بسيار دارد فلانى و فلانى را كه با آنان برخورد كردند به اسارت گرفت و من گويى هم اكنون به آن حضرت مىنگرم آنجا كه براى مولايم كه مردى از بنى ضمره است شبانى مىكردم. جعفر گفت:
پادشاها! چرا روى خاك نشسته و جامههاى كهنه پوشيدهاى؟ گفت: اى جعفر، ما در آنچه خدا بر عيسى (ع) نازل كرده اين دستور را مىبينيم كه: حق خدا بر بندگانش اين
«٥٥» عراقى گويد: اين حديث غريب است .
«٥٦» اين حديث نيز مانند دو حديث سابق غريب است .
«٥٧» نجاشى به فتح ((ن )) و ((ج )) غير مشدد لقب پادشاه حبشه است و مقصود در اينجا همان كسى است كه مسلمان شد و به پيامبر (ص ) ايمان آورد و نامش اضمحة بن بحر بود او پيش از فتح مكه مسلمان شد و پس از آن درگذشت و چون خبر مرگ او به پيامبر رسيد بر او نماز گزارد. او كسى است كه به مدينه و حبشه هجرت كرد در جنگ موته سال هشتم هجرى در سن چهل و يك سالگى شهيد شد و در پيش روى بدنش نود زخم شمشير و نيزه بود و دستهايش در جنگ قطع شد و خدا به او دو بال داده كه در بهشت با آنها پرواز كند از اين رو به صاحب دو بال ملقّب شده است .