راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٠٨ - شرح نكوهش تكبّر
چنان كه تو فكر مىكنى نيست، مقصود من انكار است و آن جز انكار نيست (يعنى تكبّر انكار خداست.)«٢٧»
امام صادق (ع) فرمود: «تكبّر اين است كه مردم را خوار و حق را سبك شمارى.»«٢٨»
امام صادق (ع) از قول پيامبر خدا (ص) فرمود: بزرگترين تكبّر خوار شمردن مخلوق و سبك شمردن حقّ است. راوى گويد: عرض كردم خوار شمردن مخلوق و سبك شمردن حق چيست؟ فرمود: در برابر حق خود را نادان وانمود كند و به اهل حقّ طعنه بزند، پس هر كس چنين كند با لباس مخصوص خدا (يعنى كبريايى او) ستيز كرده است.»«٢٩»
امام صادق (ع) فرمود: در جهنم درّهاى است به نام «سقر» كه براى متكبّران است و از شدّت حرارت خود به خدا شكايت كرده و اجازه مىخواهد كه نفس بكشد، پس چون نفس بكشد جهنم شعلهور مىشود.»«٣٠»
امام صادق (ع) مىفرمود: متكبّران (روز قيامت) به صورت مورچه در مىآيند، و مردم آنها را پايمال مىكنند تا خدا از حساب آنان فارغ شود.»«٣١»
عمر بن يزيد گويد: به امام صادق (ع) عرض كردم: من غذاى خوب مىخورم و بوى خوش مىبويم و مركب راهوار سوار مىشوم، و غلام در پى من مىآيد. اگر در اين كارها گردنكشى است انجام ندهم. امام صادق (ع) سر به زير افكند، سپس فرمود: «همانا گردنكش ملعون كسى است كه مردم را كوچك و خوار شمارد و حق را ناديده بگيرد عمر گفت: عرض كردم: حق را ناديده نمىگيرم، امّا نمىدانم خوار شمردن مردم چيست؟ فرمود: كسى كه مردم را كوچك شمارد و بر آنها گردنكشى كند جبّار و
«٢٧» كافى ، باب كبر، ج ٢، ص ٣٠٩، به شماره ٣، ٤، ٦، ٧، ٨، ٩.
«٢٨» كافى ، باب كبر، ج ٢، ص ٣٠٩، به شماره ٣، ٤، ٦، ٧، ٨، ٩.
«٢٩» كافى ، باب كبر، ج ٢، ص ٣٠٩، به شماره ٣، ٤، ٦، ٧، ٨، ٩.
«٣٠» همان ماءخذ، ج ٢، ص ٣١٠، شماره هاى ١٠ و ١١.
«٣١» همان ماءخذ، ج ٢، ص ٣١٠، شماره هاى ١٠ و ١١.