راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠٩ - شرح نكوهيدگى ريا
مگر اين كه خدا خوبى آن را برايش آشكار مىسازد، و هيچ بندهاى نيست كه عمل بدى را در نهان انجام دهد و روزها سپرى شود، مگر اين كه خدا بدى او را آشكار سازد.»«٧٣»
از امام صادق (ع) روايت است كه فرمود: «چرا بعضى از شما كار نيك را آشكار و كار بد را پنهان مىداريد؟ آيا به خويشتن رجوع نمىكنيد كه بدانيد كار نيك همچون كار بد نيست و خداى متعال مىفرمايد: بَلِ الْإِنْسانُ عَلى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ، باطن هرگاه درست باشد ظاهر را تقويت مىكند.»«٧٤»
از حضرت صادق (ع) روايت است كه فرمود: «هر كس در عمل اندكش قصد خدا كند خدا بيش از آن كه قصد كرده عملش را آشكار مىسازد و هر كس در عمل بسيار خود قصد مردم كند و بدنش را زحمت دهد و شب زندهدارى كند خدا آن عمل را در چشم كسى كه آن را شنيده اندك جلوه مىدهد.»«٧٥»
از حضرت رضا (ع) روايت است كه به محمد بن عرفه فرمود: «اى ابن عرفه واى بر تو! در كارها ريا و سمعه مكن، چرا كه هر كس براى غير خدا عمل كند خدا او را به كسى واگذارد كه براى او عمل كرده است واى بر تو هيچ كس عملى را انجام ندهد، مگر اين كه خدا آن عمل را مانند ردايى بر او بپوشاند اگر خير باشد به او خير برگردد و اگر شرّ باشد شرّ»«٧٦» غزالى مىگويد: امّا سخنان گذشتگان: ابو امامه مردى را در مسجد ديد كه در سجدهاش مىگريست. پس گفت: تو اگر در خانهات چنين باشى براستى عابدى.
مردى به عبادة بن صامت گفت: با شمشيرم در راه خدا مىجنگم و قصدم خدا و ستايش مردم است. گفت: ثوابى ندارى، پس سه بار پرسيد و در هر سه بار مىگفت:
«٧٣» كافى ، ج ٢، ص ٢٩٣، به شماره ٤.
«٧٤» همان ماءخذ، ص ٢٩٥، به شماره ١١.
«٧٥» همان ماءخذ، ص ٢٩٦، به شماره ١٣.
«٧٦» همان ماءخذ، ص ٢٩٤، به شماره ٥.