راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠٨ - شرح نكوهيدگى ريا
از پدرش حضرت باقر (ع) روايت است كه فرمود: «حفظ عمل سختتر از خود عمل است، عرض شد: حفظ عمل چيست؟ فرمود: شخص در نهان صله رحم يا در راه خداى يكتا انفاقى مىكند و برايش ثبت مىشود. سپس آن را بر زبان مىآورد ثواب عمل نهانى محو و ثواب عمل آشكار برايش ثبت مىشود (ثوابش كم مىشود) سپس آن را نقل مىكند، پس محو مىشود و يك عمل ريايى برايش ثبت مىشود».«٦٨»
از حضرت صادق (ع) روايت است كه در مسجد به عبّاد بن كثير بصرى فرمود:
«واى بر تو اى عبّاد از ريا بپرهيز، چرا كه هر كس عملى را براى غير خدا انجام دهد، خدا او را به كسى كه عمل را براى او انجام داده حواله مىكند.»«٦٩»
از حضرت صادق (ع) روايت است: «اعمالتان را براى خدا قرار دهيد نه براى مردم، زيرا هر عملى براى خدا باشد از آن خداست و هر عملى كه براى مردم باشد به سوى خدا بالا نمىرود.»«٧٠»
از امام صادق (ع) روايت است: «هر ريايى شرك است، هر كس براى مردم كار كند پاداش او بر مردم است و هر كس براى خدا كار كند پاداش او بر خداست.»«٧١»
از امام صادق (ع) در مورد گفتار خداوند: فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً«٧٢» سؤال شد، فرمود: شخص ثوابى مىكند كه قصدش خدا نيست و فقط مىخواهد مردم او را خوب بدانند، و مىخواهد كه كار خير او به گوش مردم برسد، از اين رو در پرستش پروردگارش مشرك شده است». آنگاه فرمود:
«هيچ بندهاى نيست كه عمل خيرى را در نهان انجام دهد و همچنان روزها سپرى شود،
«٦٨» كافى ، ج ٢، ص ٢٩٦، به شماره ١٦.
«٦٩» همان ماءخذ، همان صفحه ، به شماره ١.
«٧٠» همان ماءخذ، ص ٢٩٣، به شماره ٢ و ٣.
«٧١» همان ماءخذ، ص ٢٩٣، به شماره ٢ و ٣.
«٧٢» كهف / ١١٠: پس هر كس اميد لقاى پروردگارش را دارد بايد عمل صالح انجام دهد و كسى را در عبادت پروردگارش شريك نكند.