ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣٠٤ - بيست - من انسانى در مسير تصعيد حيات كمالى احتياج به انبساط و شكوفائى طبيعى دارد

ذخيره براى ابديت . قسمت سوم - تفريح و آسايش و برخوردارى از لذائذ مشروع [١] كه اين قسمت كمكى است بر آن دو قسمت يكم و دوم .
امير المؤمنين عليه السلام مى فرمايد : ٣ - أنّ هذه القلوب تملّ كما تملّ الأبدان فابتغوا لها طرائف الحكم [٢] ( اين دلها گاهى ملول و خسته ميشوند مانند بدنها كه خسته و ملول ميشوند ، در اين مواقع براى دلها حكمتهاى لطيف عرضه كنيد ) .
مقصود از دلها مخصوصا با نظر به جملهء شمارهء ٤ در اين جمله بقرينهء ملالت و خستگى همان سطح من است كه مجاور طبيعت است و الا دل بمعناى اصطلاحى متداول كه جايگاه تجلى عظمت خداوندى و ما فوق سطوح طبيعى بدن و جهان عينى با قوانينش ميباشد ، از مجراى ملالت و خستگى بالاتر است .
< شعر > تو همى گوئى مرا دل نيز هست دل فراز عرش باشد نى به پست < / شعر > و مقصود از طرائف حكم آن لطائف و مطالب شگفتانگيز است كه موجب انبساط و شكوفائى من مى گردد .
٤ - إنّ للقلوب شهوة و أقبالا و أدبارا فأتوها من قبل شهوتها و إقبالها فأنّ القلب أذا أكره عمى [٣] ( براى دلها تمايلى است و روى آوردن و ( انبساط ) و روى گرداندنى ( انقباض ) براى برخوردارى از مزاياى دلها از راه تمايل و روى آوردن آنها وارد شويد ) .
٥ - أنّ للقلوب أقبالا و أدبارا فإذا أقبلت فاحملوها على النّوافل و أذا أدبرت فاقتصروا بها على الفرائض [٤] ( براى دلها روى آوردنى است و روى گردانى ، در آن هنگام كه دلها روى بياورند ، آنها را به انجام اعمال غير

[١] . نهج البلاغه ج ٣ شماره ٣٩٠ ص ٥٤٥ .
[٢] . نهج البلاغه ج ٣ شماره ٩١ ص ٤٨٣ .
[٣] . نهج البلاغه شمارهء ١٩٣ ص ٥٠٣ .
[٤] . نهج البلاغه شمارهء ٣١٢ ص ٥٣٠ .