ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٠ - سفارش به تقوى

و آسايش در نعمت الهى رادر آسوده ترين و ملايمترين خوابو با امنترين روزى كه [ در انتظارش مى باشد ] [ چنين انسانى است كه ] گذرگاه موقت را با وضعى پسنديده عبور نموده استو توشهء پايان سرنوشت را سعادتمندانه پيش انداخته و از ترس خداوندى به اعمال صالحه پيشدستى كرده است [ اين انسان آگاه را مهلتى كه در زندگى نصيبش شده است ، بسوى سعادت شتافته و رغبت در طلب نجات نموده و از پليديها گريخته و در امروزش به فكر فردايش پرداخته و همواره به پيش رونگريسته است [ براى لزوم معرفت و عمل انسان ] عطا و پاداش بهشتىو ترس و كيفر و وبال آتش كافى استانتقام خداوندى و يارى او و احتجاج و مخاصمهء كتاب [ براى تنظيم حيات هر انسان خردمند ] كفايت ميكند .
سفارش به تقوى من شما را به تقواى خداوندى توصيه ميكنم كه [ با ابلاع نتائج ناگوار اعمال زشت بوسيلهء پيامبران و براهين وجدانى ] جاى عذرى نگذاشته است و با طرق روشنى كه پيش پاى شما گسترده ، احتجاج نموده است و شما را از دشمنى كه در سينه هايتان نفوذى مخفى داشته و آهسته در گوشهايتان مى دمد ، برحذر داشته است [ اين دشمن اولاد آدم ] شيطان است كه گمراه مى كند و بهلاكت مى اندازد و وعده مى دهد و فرزند آدم را در خيال آرزوها غوطه ور مى سازدو زشتىهاى گناهان را مى آرايد و معاصى بزرگ و نابود كننده را در نظر انسانها ناچيز مى نمايدآن گاه كه دمساز و همنشين خود را فريفت و گروگان خود را محكم به گره بستآراستهء خود را انكارو آنچه را كه ناچيز و پست جلوه داده بود ، بزرگو از آنچه كه براى انسان امان تلقين كرده بود برحذر مى دارد .