ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٧ - تذكر به انواع نعمتها

و توبه كرداز رسولان الهى پيروى كرد و به رشد يافتگان پيوستحقيقت به او نشان داده شد و او حق را ديددر طلب كمال برشتافتو با گريز از پليديها نجات يافت ، پس ذخيره اى اندوختو باطن خود را تزكيه كرد و معاد خود را آباد ساختو تكيه بر زاد و توشه نمود . [ اين همه تكاپو و سعى صميمانه را ] براى روز كوچ از اين دنيا و مقصد نهائى راه إلهى كه در پيش داشتو حالت نيازى [ كه روزى بسراغش خواهد آمد ] و موقعيت احتياج شديدى [ كه در پيش رو دارد ] انجام دادهمهء اعمال صالحه را براى جايگاه ابدى خود براه انداختپس اى بندگان خدا ، بخدا تقوى بورزيد در مسير آن هدفى كه شما را براى آن آفريده است و بر طبق همان تحذير كه در بارهء خود ، متوجه شما ساخته است ، از او در حذر باشيدو براى به فعليت رساندن وعده اى كه بشما داده است ، شايستگى كسب كنيدو براى پيش آمدن هول روزى كه [ با مشاهدهء اعمال خود ] در وعده گاه خداوندى قرار خواهيد گرفت برحذر باشيد .
تذكر به انواع نعمتها براى شما اولاد آدم گوشها قرار داد ، تا آنچه را كه شنيدنش اهميت دارد ، بشنودو ديدگانى قرار داد تا نابينائىهايش را برطرف بسازدو صورت اعضاء را تنظيم فرمود تا اجزاى اعضايش را تأليف نمايدو تركيب اشكال و مدت عمر آن اعضاء با كيفيتهاى مخصوص به خود ، ملايم و هماهنگ باشدانسانها را با بدنهائى كه با وسائل سودمند به حياتو دلهائى كه جويندهء ارزاق خود مى باشند ، [ در جريان زندگى قرار داد ] . [ فرزندان آدم ] در اين دنيا در نعمت با عظمتاو و عوامل احسانو موانع تندرستى غوطه ورندخداوند سبحان مقدار عمرها را مقدر فرموده و آنرا از شما پوشيده استو براى شما وسائل عبرت را از آثار گذشتگاناز