ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٣ - تفسيرى مختصر در بارهء خلقت بر &#١٧١ حق &#١٨٧

٣ - رحم اللَّه أمرا سمع حكما فوعى . . . و رمى غرضا [ ج ١ ص ١٠٣ سطر ١١ ] ( خدا رحمت كند مردى را كه حكمتى را شنيد و آن را [ براى عمل ] فرا گرفت و هدفى را براى خود تعيين نمود ) .
و براى وصول به آن تلاش و كوشش كرد .
٤ - فاتّقوا اللَّه عباد اللَّه جهة ما خلقكم له [ ج ١ ص ١١٠ سطر ٤ ] ( اى بندگان خدا در راه هدفى كه براى آن خلق شده‌ايد ، به خدا تقوى بورزيد آفريده است ) .
مطالب اجمالى در بارهء تفسير آيهء ( وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ) ( و من جن و انس را نيافريده‌ام مگر اين كه براى من عبادت كنند ) .
را بطور اجمال در پاورقى ملاحظه فرمائيد .
نتيجه اى فوق العاده با اهميت كه از اصل هدفدار بودن حيات انسانى حاصل مى شود ، اينست كه - يك - هيچ يك از امتيازات دنيا مانند قدرت در اشكال مختلفش و عوامل لذت و رفاه نمى تواند انسانى را كه حيات خود را در مسير هدفى اعلا قرار داده است ، از خود بيخود نمايد ، درست مانند كسى كه در مقابل حيات ارزشى به غذا و لباس قائل نيست و آنها را تنها وسيله اى تلقى مى كند كه حيات او را تأمين نمايند .
دو - انسان هدفدار همواره از يك روشنائى عالى برخوردار است كه در هر لحظه ميداند چه مى كند و به كجا مى رود ، گوئى همواره قطب نماى كشتى زندگى او هر لحظه موقعيت شايستهء او را نشان مى دهد .
سه - ناگوارىها و ناملائمات هر اندازه هم تند و سخت بوده باشند ، نمى توانند اختلالى در تفكرات و وضع روانى او بوجود بياورند ، اگر چه درد و الم آنها را مانند ديگر انسانها مى چشند .