ترجمه و تفسير نهج البلاغه
(١)
حد اقل تحمل و مقاومت در مقابل حرام و بياد داشتن شكر در موقع برخوردارى از نعمتها
١٢ ص
(٢)
عقل و وجدان و ارسال پيامبران و انزال كتابهاى آسمانى براى كسى جائى براى عذر نگذاشته است
١٣ ص
(٣)
3 - در حلالش حساب 4 - در حرامش عقاب
١٨ ص
(٤)
5 - احساس بىنيازى در دنيا مستلزم گمراهى 6 - احساس فقر مستلزم اندوه
٢٢ ص
(٥)
و من أبصر بها بصّرته ، و من أبصر أليها أعمته
٢٥ ص
(٦)
9 - با دنيا بنگرى بينايت خواهد ساخت 10 - در دنيا بنگرى نابينايت خواهد ساخت
٢٦ ص
(٧)
يك - هر اندازه هم كه تفكرات ما در خود اشياء نفوذ كند ، باز هم درك ما در بارهء آنها ناقص است
٢٧ ص
(٨)
دو - اگر بخواهيم به خود نمودهاى زيبا عشق بورزيم ، از شناخت واقعى زيبائى نابينا خواهيم گشت
٣٠ ص
(٩)
سه - اگر در خود قدرت بنگريم و بآن عشق بورزيم ، از شناخت واقعى قدرت نابينا خواهيم گشت
٣١ ص
(١٠)
چهار - بطور كلى اگر حيات تكامل پذير براى يك فرد يا يك جامعه جدى مطرح شود ، با دنيا بدنيا خواهد نگريست ، نه در دنيا
٣٢ ص
(١١)
التذكير بضروب النعم
٣٨ ص
(١٢)
التحذير من هول الصراط
٣٩ ص
(١٣)
بر حذر داشتن از دنيا
٤٤ ص
(١٤)
فضيلت متذكر ساختن انسانها
٤٦ ص
(١٥)
تذكر به انواع نعمتها
٤٧ ص
(١٦)
برحذر داشتن از هول و خطر صراط
٤٩ ص
(١٧)
سفارش به تقوى
٥٠ ص
(١٨)
در توصيف خلقت انسان
٥١ ص
(١٩)
تفسير عمومى خطبهء هشتاد و سوم
٥٤ ص
(٢٠)
انسان آن چنانكه هست آيا انسان آن چنانكه هست از ديدگاه اسلام قابل شناسائى است
٥٩ ص
(٢١)
نوع دوم از انگيزههاى اعتقاد به مجهول مطلق ماندن انسان در قلمرو « آن چنانكه هست »
٦٢ ص
(٢٢)
نوع سوم
٦٤ ص
(٢٣)
نوع چهارم
٦٥ ص
(٢٤)
نتيجه مثبت روش تجزيه اى
٦٧ ص
(٢٥)
دو نتيجهء منفى روش تجزيه اى
٦٨ ص
(٢٦)
نتيجه منفى يكم در روش تجزيه اى
٦٩ ص
(٢٧)
نتيجهء منفى دوم در روش تجزيه اى
٧٢ ص
(٢٨)
قطعه قطعههاى بريان شده انسان در كتابها كه اغلب محققان و دانشگاهيان امروزى در سفرهء علوم انسانى مشغول خوردن آن مى باشند
٧٥ ص
(٢٩)
عامل تخريبى « جز اين نيست » ها در شناخت قطعه قطعههاى انسان
٧٧ ص
(٣٠)
نظريهء دوم
٨٤ ص
(٣١)
نظريهء سوم
٩٠ ص
(٣٢)
نظريه چهارم
٩٥ ص
(٣٣)
آيا طبيعت انسان از ديدگاه اسلام قابل شناخت و تعريف است
٩٩ ص
(٣٤)
سه آيه در قرآن مجيد مؤيد اين دليل ششم است
١٠٣ ص
(٣٥)
آيا كلماتى مانند خلق ، جعل ، فطر ، سوى ، صبغه و امثال آنها بيان ماهيت انسان در قرآن است
١٠٥ ص
(٣٦)
استثناء دليل روشن براى اثبات اين حقيقت است كه مختصات وارده در قرآن در بارهء انسان همه ذات و طبيعت او نيست
١٠٨ ص
(٣٧)
آيا شما آن كسيد كه خوشبخت نام دارد
١١٤ ص
(٣٨)
1 - وابستگى وجود انسان به واقعياتى بيرون از خود
١١٨ ص
(٣٩)
2 - ضعف ناشى از جهل اضطرارى
١٢٠ ص
(٤٠)
ضعفهاى اختيارى مستند به خود انسان
١٢٤ ص
(٤١)
آيا اين جهان جايگاه جنگ است و در اين كارزار همواره ضعفا از بين مى روند و انسان نيز از اين قاعده مستثنى نيست
١٢٨ ص
(٤٢)
مفهوم ضعيف و قوى در نوع انسانها و نبودن ميانگين ميان آن دو
١٣٢ ص
(٤٣)
2 - فطرت اوليهء انسان پاك و داراى استعداد كمال است
١٥١ ص
(٤٤)
3 - حيات انسان يك پديدهء بسيار با عظمت
١٥٦ ص
(٤٥)
4 - حيات فعليت و دوام خود را مى خواهد و احترام ذاتى حيات
١٥٧ ص
(٤٦)
نگاهى به « حقوق حيوانات در اسلام »
١٥٨ ص
(٤٧)
5 - براى دريافت هدف حيات ، بايد از طبيعت جبرى و ناآگاه حيات بالاتر رفت
١٦٦ ص
(٤٨)
تفسيرى مختصر در بارهء خلقت بر « حق »
١٦٨ ص
(٤٩)
بعد روحى حيات
١٧٩ ص
(٥٠)
7 - بدون بفعليت رسيدن بعد روحى حيات ، خود حيات انسانى شناخته نخواهد شد
١٨١ ص
(٥١)
8 - بدون بفعليت رسيدن بعد روحى حيات ، زندگى فريبنده و با آرايش و بازيهاى بى اصل سپرى مى گردد
١٨٢ ص
(٥٢)
9 - مادامى كه بعد روحى حيات انسانى به فعليت نرسيده است ، توقع احترام ذات انسانها در زندگى خواب و خيالى بيش نيست فقط با بفعليت رسيدن بعد روحى حيات است كه ارزش يك انسان مساوى ارزش همهء انسانها است
١٨٥ ص
(٥٣)
10 - فقط با بفعليت رسيدن بعد روحى حيات انسانى است كه شخصيت ، من ، روان ، روح مى تواند مطرح شود
١٩١ ص
(٥٤)
حكماء و دانشمندان اسلامى در صدد تعريف نفس و روان بر آمده اند
١٩٤ ص
(٥٥)
مطلب دوم
٢٠٢ ص
(٥٦)
عامل دوم
٢٠٤ ص
(٥٧)
عامل سوم
٢٠٦ ص
(٥٨)
عامل چهارم
٢٠٩ ص
(٥٩)
عامل پنجم
٢١١ ص
(٦٠)
اين حقيقت عالى حيات كه روح يا روان ناميده مى شود ، استعداد رشد و كمال دارد و قطعا بايد طرق صعود تكاملى آن را دريافت نموده و بكار بست
٢١٦ ص
(٦١)
يك - خود طبيعى انسان نمى تواند رهبرى روح را بعهده بگيرد
٢١٧ ص
(٦٢)
دو - از بزرگترين نعمتهاى خداوندى در بارهء يك انسان ، كمك خداوندى براى شناخت و تصعيد تكاملى روح او است
٢١٨ ص
(٦٣)
سه - اولين و اساسىترين عدالت انسان در بارهء خويشتن است كه بدون مهار كردن تمايلات امكان پذير نيست
٢٢١ ص
(٦٤)
چهار - نبايد براى اشباع هوى و هوسهاى ديگران ، روح خود را فاسد ساخت
٢٢٣ ص
(٦٥)
پنج - از خود براى خود برخوردار شويد
٢٢٥ ص
(٦٦)
هشت - ضرورت محاسبه و موازنهء خويشتن
٢٤١ ص
(٦٧)
نه - در مسير تصعيد حيات كمالى ، با دل دادن به پستىها ، عظمت و ارزش من خويشتن را تباه نكنيد
٢٤٥ ص
(٦٨)
ده - يكى از بزرگترين و درخشانترين جلوههاى تصعيد حيات كمالى ميزان قرار دادن خويشتن در ارتباط با ديگر انسانها است
٢٤٨ ص
(٦٩)
يازده - از نيرومندترين عوامل تصعيد حيات كمالى ، همت عالى است
٢٥٢ ص
(٧٠)
نتيجهء يكم - شكيبائى و بردبارى
٢٥٥ ص
(٧١)
نتيجهء دوم - آشكار شدن راز روح
٢٥٦ ص
(٧٢)
نتيجهء سوم - سازندگى اجتماع
٢٥٧ ص
(٧٣)
دوازده - حريت معلول اعتلاى همت و اختيار جلوهء عالى آن در مسير تصعيد كمالى حيات
٢٥٨ ص
(٧٤)
سيزده - از نتايج بسيار ثمر بخش علو همت و حريت افزايش ظرفيت دل براى خير و كمال است
٢٦٩ ص
(٧٥)
2 - خصومت و عداوت
٢٧٣ ص
(٧٦)
3 - كينه توزى
٢٧٤ ص
(٧٧)
پانزده - از آن هنگام كه توقع پاداش براى انجام تكليف و كارهاى شايسته از دل زدوده شود ، حركت در مسير تصعيد حيات كمالى شروع شده است
٢٧٦ ص
(٧٨)
شانزده - نخست احساس درد نقص در حيات طبيعى محض ، سپس حركت در مسير تصعيد حيات كمالى
٢٨٠ ص
(٧٩)
هفده - اصل مكافات بر مبناى نيتها در تصعيد حيات كمالى
٢٨٦ ص
(٨٠)
هيجده - اعتقاد به علم خداوندى به همهء كردارها و گفتارها و آنچه كه در درون انسان مى گذرد ، عامل اساسى تصعيد حيات كمالى
٢٩٠ ص
(٨١)
نوزده - تصعيد حيات كمالى بدون بكار انداختن عقل امكان پذير نيست و بدون تهذيب روحى ، عقل هيچ كار انسانى انجام نخواهد داد
٢٩٣ ص
(٨٢)
بيست - من انسانى در مسير تصعيد حيات كمالى احتياج به انبساط و شكوفائى طبيعى دارد
٣٠٠ ص
(٨٣)
مادامى كه « من » از ارتباط با طبيعت بريده نشده است ، انبساط و انقباض ( نشاط و سستى ) براى « من » يك امر طبيعى است
٣٠٥ ص
(٨٤)
بيست و يك - پيش نگرى و حركت به پيش
٣١٠ ص
(٨٥)
مطلب يكم - هيچ يك از حوادث و واقعياتى كه در جويبار زمان بگذشته مى خزند از علم خداوندى غائب نمى باشد
٣١٢ ص
(٨٦)
مطلب دوم - گذشته فقط بعنوان اين كه گذشته است ، نمى تواند ملاك مبانى حيات كنونى و آيندهء انسان بوده باشد
٣١٣ ص
(٨٧)
مطلب سوم - تقليد از گذشتگان و تبعيت از عقائد و رسوم و فرهنگ آنان عقل و انديشه را از كار مى اندازد
٣١٦ ص
(٨٨)
مطلب چهارم - حسابگرى در حال حاضر براى آينده اى كه در پيش است
٣١٩ ص
(٨٩)
بيست و دو - خير خواه ترين مردم در بارهء خويشتن مطيعترين آنها به پروردگارش ميباشد
٣٢٥ ص
(٩٠)
آيا مى توان گفت عالم ماده و طبيعت از ناچيزترين پديدهء آن گرفته تا كل مجموعى آن ، داراى قانون است و همچنين پديدهء حيات كه در همهء جانداران وجود دارد ، تابع قانون است ، ولى من يا روح قانونى ندارد و همهء موجوديت آن در دو قلمرو « آن چنانكه هست » و « آن چنانكه بايد » پيرو خواستههاى بىشرط و قانون خود انسان است
٣٢٧ ص
(٩١)
يكم - رابطهء انسان با خويشتن
٣٣١ ص
(٩٢)
يكم - آگاهى والا باين كه انسان جزئى از هستى هدفدار است
٣٣٣ ص
(٩٣)
نتائج عمل به قانون آگاهى والا در رابطهء انسان با خويشتن
٣٣٦ ص
(٩٤)
دوم - پذيرش لزوم مالكيت بر خويشتن براى بدست آوردن توانائى رشد من يا روح
٣٣٧ ص
(٩٥)
سوم - فريب ندادن خويشتن در ارتباط با حق و باطل و صميميت با خويشتن در برابر آن دو
٣٣٩ ص
(٩٦)
چهارم - بهره بردارى هر چه بيشتر از استعدادهاى مثبت و سازندهء خويشتن
٣٤١ ص
(٩٧)
پنجم - محبت بر انسانها كه از خود ذات بجوشد
٣٤٣ ص
(٩٨)
دوم - رابطهء انسان با محيط و اجتماع
٣٤٦ ص
(٩٩)
سوم - رابطهء انسان با جهان هستى
٣٥٠ ص
(١٠٠)
چهارم - رابطهء انسان با خدا
٣٥٤ ص
(١٠١)
فهرست مطالب
٣٦٣ ص
(١٠٢)
فهرست آيات
٣٧٢ ص
(١٠٣)
فهرست روايات
٣٧٧ ص
(١٠٤)
فهرست اسامى
٣٧٩ ص
(١٠٥)
فهرست مآخذ
٣٨٢ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص

ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩١ - نظريهء سوم


چيزى نمى دانيم ، ما در شناخت بشر از ابعاد گوناگونش موفقيتهاى بسيار چشمگير بدست آورده‌ايم . آيا ما در بعد فيزيولوژيك و بيولوژيك بشر حقايق فراوانى بدست نياورده‌ايم آيا ما نمى دانيم كه بشر غرائزى دارد و هر يك از آنها مختصاتى دارند آيا ما هنوز فطرت بشر را نشناخته‌ايم آيا معلومات ما در بارهء اصول روانى بشر اندك است آيا ما ابعاد اجتماعى بشر را حد اقل براى هم زيستى نشناخته‌ايم مگر اطلاعات و معلومات ما در بارهء اصول اخلاقى و تهذيب نفس و وارستگى آن كم است آيا پس از گذشت قرون و اعصار متمادى ما نمى دانيم كه اصول و قوانين سياست واقعى جامعه چيست آيا ما در بارهء دردهاى بنيان كن بشرى و درمانهاى آن كور و نادانيم هر كسى كه پاسخ اين سؤالات را منفى بداند ما هيچ سخنى با او نداريم ، زيرا او يا از انسان بىاطلاع است و بايد برود اطلاعاتى بدست بياورد و يا خداى نخواسته مبتلا به بيمارى غرض ورزى است و يا يك فرد نيهليست است كه از قهوه خانهء پوچگرايان بيرون آمده و راهش را گم كرده و براى مسخره كردن علم و حقيقت سراغ محفل دانش و حقيقت جويان را گرفته است .
ثانيا : اگر مقصود اين است كه ما نمودها و سطوح ظاهرى پديده‌ها و استعدادهاى بشرى را مى شناسيم ، ولى حقيقت آنها را نمى فهميم ، مى گوئيم : بسيار خوب ، ما مگر در شناخت واقعيات جهان خارجى و عينى در اعماق حقايق و واقعيات چنان نفوذ مى كنيم كه براى همهء چون و چراها مى توانيم پاسخ حقيقى [ نه پاسخ جدى و تكرار ادعا ] مطرح كنيم نه هرگز بعنوان مثال : حركت را در نظر مى گيريم ، ما صدها قانون و اصل و مسئله در بارهء حركت مى دانيم و سرتاسر مسائل علمى ما در طبيعت و صنايع پر از اين قوانين و اصول است و در هر موردى بمناسبت آن مورد از دو ديدگاه معرفت و عمل از آنها بهره بردارى مى نمائيم و ضمنا اين مطلب را هم بعنوان اصل اساسى مطرح مى كنيم كه حركت در ذات اشياء است ، بسيار خوب ، با اين حال اين سؤال براى