ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤٥ - مفهوم ضعيف و قوى در نوع انسانها و نبودن ميانگين ميان آن دو

محورى انجام مى گيرد ، از اين قسم دوم است كه براى جز من هيچ ارزشى را برسميت نمى شناسد و هر چه مربوط به يكى از شئون حيات او بوده باشد ، اگر قدرت در اختيار گرفتن آنرا داشته باشد ، بدون تأمل و توقف ، آنرا تحت سلطهء خود قرار خواهد داد ، و اگر قدرت نداشته باشد كه آنرا در اختيار خود قرار بگيرد ، باضافهء آرزوى دائمى براى بدست آوردن آن ، تا آنجا كه بتواند در تملك آن خواهد كوشيد . اينان حيواناتى هستند كه خود طبيعى شان حد و مرزى براى تورم خود نمى شناسد . و زشتتر از اين پليدى ، آن است كه همواره خود را از انسان و جهان طلبكار مى دانند ، يعنى در آن صورت كه به آرزوهاى خود نمى رسند ، چنين تلقى مى كنند كه انسان يا جهان حق آنان را خورده است و بايد روزى انتقام خود را از انسان يا جهان بكشند < شعر > چشم باز و گوش باز و اين عما حيرتم از چشم بندى خدا < / شعر > قسم سوم - رقابت سازنده - هدف اساسى اين رقابت صعود بر قله‌هاى مرتفع « حيات معقول » است ، بدون تزاحم و تصادم مخرب . اين روياروئى نه تنها از ديدگاه اسلام ممنوع نيست ، بلكه مورد توصيه و دستور اكيد هم قرار گرفته است . آيهء ( يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ . . . ) كه در نوع دوم مطرح كرديم ، مبناى اصلى اين رقابت و مسابقهء سازنده است . اين روياروئى در اصطلاح قرآن مسابقه در خيرات ناميده شده است كه هر فرد و گروهى براى تسخير قله‌هاى مرتفعتر در مسير « حيات معقول » بر فرد يا گروهى ديگر سبقت مى گيرد و محصول اين سبقت نه تنها موجب بوجود آمدن ضعف در طرف مقابل نمى گردد ، بلكه بدانجهت كه همهء محصولات تلاش و سبقت انسانها احسان و لطف الهى در بارهء بندگان خود ميباشد ، لذا سود آن محصولات حتى به آن انسانهائى كه در ميدان مسابقه عقب مانده‌اند ، خواهد رسيد فقط در اين روياروئى و رقابت است كه ضعيف از احساس ضعف رنج نمى برد ، چنانكه اگر ناخن انگشت پا احساس داشت ، از ضعيف ديدن خود در برابر كارگاه مغز رنج نمى برد . بعضى از آيات مربوط