با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٢ - شهادت حبيب بن مظاهر پيش از نماز

شهادت حبيب بن مظاهر پيش از نماز [١]

پيش از اين گفتيم كه ابو ثمامه صائدى پس از مشاهده شمار اندك ياران حسين (ع) بعد از حمله نخست، خدمت آن حضرت آمد و از ايشان چنين تقاضا كرد: «اى ابا عبداللَّه! جانم به فداى شما باد! مى‌بينم كه اين مردم به شما نزديك شده‌اند. به خدا سوگند اجازه نمى‌دهم كه شما پيش از من كشته شويد. من دوست دارم در حالى خداوند را ديدار كنم كه نمازى را كه هم اينك وقت آن فرا رسيده است خوانده باشم» [٢] امام حسين (ع) سر را بلند كرد و فرمود: «نماز را يادآور شدى! خداوند تو را از نمازگزاران ذكر گو قرار دهد. آرى، هم اينك اول وقت نماز است». [٣] سپس فرمود: «از اينان بخواهيد تا به ما اجازه نماز خواندن بدهند» [٤]؛ و آنان چنين كردند. [٥]

حصين بن تميم گفت: نمازتان پذيرفته نمى‌شود!

[١] سماوى در ضبط نام پدر وى نوشته است: «مظهر به ضمّ ميم و فتح ظاء بر وزن محمد بنا بر اشهر. مطابق برخى قواعد باطاء نيز نوشته مى‌شود؛ و بر سر زبانها و در كتابها مظاهر است؛ و اين به خلاف ضبط پيشينيان مى‌باشد!» (ابصار العين، ص ١٠٦- ١٠٧). اين در حالى است كه طبرى كه خود از پيشينيان است، نام پدر او را مظاهر نوشته است.

[٢] تاريخ الطبرى، ج ٣، ٣٢٦.

[٣] همان.

[٤] همان.

[٥] الكامل فى التاريخ، ج ٣، ص ٢٩١. گويا دشمنان امام (ع) در اثناى نماز آن حضرت از جنگ دست نكشيدند. دليلش هم اينكه براى مثال سعيدبن عبداللَّه حنفى در حين نماز كشته شد و به جز ضربه‌هاى نيزه و زخمهاى شمشير سيزده تير نيز بر بدن وى اصابت كرده بود!