با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨٨ - شمار صحابه در لشكر امام حسين(ع)
تقريبى حداقل ياران امام حسين (ع) از بنى هاشم در كربلا شانزده تن و حداكثر سى تن بودهاند؛ و قوىترين و مشهورترين عدد، ٢٢ مىباشد.
شمار صحابه در لشكر امام حسين (ع)
در ميان سپاه امام (ع)، شمارى از صحابه شركت داشتند. برخى از آنان افتخار مصاحبت با رسول خدا (ص) را داشته، از ايشان روايت كردهاند؛ برخى ديگر تنها محضر آن حضرت را درك كرده و ايشان را ديدهاند. [١] در زمره اصحاب آن حضرت كسانى هستند كه هيچ يك از مورخان و رجاليون درباره صحابى بودن آنها شك ندارند. باز در ميان آنها كسانى هستند كه درباره صحابى بودن يا نبودن آنها بحث است. كسانى هم هستند كه به دليل تشابه اسمى مشخص نيست كه آيا آنها همان صحابه مورد نظرند، يا اشخاص ديگرىاند كه به صحابى بودن شهرت يافتهاند. ما در اينجا نام مبارك آنان را مىآوريم و افراد مورد اختلاف و نيز سبب اختلاف را يادآور مىشويم:
١- انس بن حارث كاهلى اسدى (رض): «وى از كسانى است كه اين روايت را از رسول خدا (ص) نقل كرده است: اين فرزندم- حسين (ع) در زمينى به نام كربلا كشته مىشود، هر كس در آن واقعه حاضر بود، بايد او را يارى كند.» [٢]
[١]- رجالى معروف، مرحوم عبداللَّه مامقانى، پس از بحث و مناقشه درباره هفت ملاك صحابى بودن مىگويد: «از اين رو شمارى از محققان از جمله شهيد ثانى در البدايه تعريف زير را براى صحابى ارائه داده، گفتهاند: او كسى است كه پيامبر (ص) را مؤمنانه ديدار كرده و با داشتن اسلام و ايمان در گذشته باشد؛ هر چند كه در فاصله ميان ايمان آوردن و مردن بر اسلام، مرتد شده باشد. مقصود اينان از ديدار مجالست و همراه رفتن و رسيدن يكى به ديگرى است؛ هرچند كه با او صحبت نكرده و به چشم نديده باشد». وى درباره مفردات اين تعريف، توضيحات روشنگرانهاى دارد. شيخ محمدرضا مامقانى نيز در حاشيه اين تعريف توضيحات بسيار سودمندى دارد. (ر. ك: مقياس الهدايه فى علم الدرايه، ج ٣، ص ٣٠٤- ٢٩٦).
[٢] ر. ك: تاريخ ابن عساكر، ترجمة الامام الحسين (ع)، تحقيق محمودى، ص ٣٤٧، شماره ٢٨٣.