تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥٩ - قرآن حكيم و حروف هفتگانه

تشويق كسانى كه كار نيكو مى‌كنند و به آنان وعده بهشت و رستگارى مى‌دهد، و تهديد و ترساندن كسانى كه به كارهاى بد مى‌پردازند و به ايشان وعيد آتش دوزخ و شقاوت و بدبختى مى‌دهد. و اين همه براى آن است كه يك نيروى اجرايى از خود آيه قرآن سرچشمه بگيرد.

آنچه باقى مى‌ماند، جدل است كه براى كتابى كه نشان از اعتقاد دارد ضرورى است، چه در دلهاى مردمان ساده دل شبهه‌هايى وجود دارد كه مى‌بايستى پيش از تزكيه نفس به پالودن آنها بپردازند، و راه تصفيه و پالودن جدل و مناقشه است.

و قرآن نشانه مهمى دارد كه همه جوانب آن را فرامى‌گيرد، و آن نشانه حيويت و زنده بودنى است كه هر انديشه را به صورت واقعيتى درمى‌آورد كه در برابر چشم مردمان حركت مى‌كند، و اين نشانه و خصوصيت با يكى از دو چيز تحقق پيدا مى‌كند: يا قصه‌هاى تاريخى است كه حقيقت داشته و پيش از اين به وقوع پيوسته است، و يا امثالى است كه حقيقت خارجى ندارد و تنها به عنوان مثل آورده شده است.

و اين تقسيمبندى در قرآن كريم فرصتى براى فهم كتاب خدا در اختيار ما قرار مى‌دهد، چه خود تقسيم يك نص- هر چه مى‌خواهد باشد- به شخص قدرتى فراوان براى اكتشاف پوشيدگيهاى آن عطا مى‌كند.