تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١٦ - چگونه خدا را دوست مىداريم؟

فراوان، اطاعت كند.

[٣٣] ولى براى چه بايد از رسول پيروى و اطاعت كنيم؟ آيا بهتر آن نيست كه هر يك از ما از عقل خود پيروى كند و در قضايا فرمانبردار آن باشد و از تعليمات دينى ارشاد بخواهد؟ چرا شخص بايد ميان خود و خدا انسان ديگرى را كه فرستاده خدا است قرار دهد، يا از رهبرى كه رسالت دين را مجسم مى‌سازد پيروى كند؟

پاسخ: آن انسانى كه خدا بندگان خود را به پيروى از او فرمان مى‌دهد، همچون انسانهاى ديگر نيست، بلكه او برگزيده خدا در زمين است كه پس از آزمودن او را برگزيده و براى رسالت خود شايسته‌اش دانسته است. و پيروى كردن و فرمان بردن از اين فرستادگان خدا تضمينى براى بشريت است كه از خط رسالت منحرف نشود، و ميان افراد آن در مزاحمتهاى زندگى و در زير فشار هواهاى نفسانى شديد اختلافى پديد نيايد.

«إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‌ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ‌- خداوند آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد.»/ ٥٥١ [٣٤] و اين برگزيدن به علتى نژادى نبود، و دليل آن اين است كه خدا آدم را به رسالت انتخاب كرد در صورتى كه او پدر همه انسانها بود. سپس از آل ابراهيم و آل عمران پيامبرانى برگزيد بى‌آنكه تمايزى ميان آنان برقرار كند. پس نژاد آل عمران برتر و بالاتر از ديگر شاخه‌هاى خاندان آل ابراهيم از فرزندان غير عمران نبود. بلكه اينان، بدون تمايز، بعضى از بعضى ديگر به وجود آمده بودند.

«ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ‌- پاره‌اى از آنان تخمه پاره ديگرند، و خداوند شنوا و دانا است.» از خيانت چشمها و آنچه در سينه‌ها پنهان است آگاه است، و از ميان بندگان خود كسى را كه شايسته است برمى‌گزيند، و فرستادگان خود را از عنصر و نژاد خاص برنمى‌گزيند.