تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٥١٥ - چگونه خدا را دوست مىداريم؟

پيدا مى‌كند، بدان سبب كه عقل با هواى نفس درهم مى‌آميزد، و علم و دانش با شهوات، و به همين آيه بدين صورت آمده است

«قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌- بگو: اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد، و خداوند آمرزنده و مهربان است.» پيروى از فرستاده خدا مستلزم آمرزش خدا است، از آن روى كه پيروى سبب دست كشيدن از خودپرستى و بالا رفتن به مرتبه تسليم به خدا است، پس اين عمل بزرگ در بعضى از گناهان كوچك از صاحب خود شفاعت خواهد كرد.

/ ٥٥٠ [٣٢] پيروى از رسول با به كار بستن رسالت الاهى كه بر او نازل شده صورت اتمام مى‌پذيرد، و اين كه او را نيكوترين سرمشق براى عمل بگيرند، و از رفتار او تبعيت كنند. ولى پيروى تنها كافى نيست، بلكه اطاعت از رسول نيز واجب است. و اين در امورى است كه به قضاياى حادث شده روزانه ارتباط پيدا مى‌كند، و تجديد مى‌شود، از جنگ و صلح، و اقتصاد و سياست، و اجتماع و عمران، و در نتيجه در همه ميدانهاى تجديد شونده زندگى، و اطاعت كردن از رسول خدا در اين قضايا جزئى از اطاعت كردن از خدا است.

«قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ‌- بگو: از خدا و رسول اطاعت كنيد.» و همان‌گونه كه اطاعت از خدا گسترده و فراگير است، اطاعت از رسول نيز چنين است.

«فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ‌- پس اگر رويگردان شدند، (بدانيد كه) خداوند كافران را دوست ندارد.» كسانى كه اطاعت رسول را قبول نمى‌كنند، همچون كافران‌اند، چه مهمترين فايده ايمان تسليم شدن به خدا است، و اين تنها منحصر به قضاياى ثابت زندگى نيست، بلكه در حوادث گوناگونى كه فشارهاى زندگى در آنها به صورتى حاد تمركز پيدا مى‌كند، و نمى‌گذارد كه صاحب آن از رهبرى رسالتى، جز با سختى‌