تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٧٤ - پرهيزگارى در پيوند زناشويى

بيرون ريخته مى‌شود؛ گفتم مردى بدون جماع زنش را به گواهى دو مرد عادل طلاق داد، گفت چون داخل حيض سوم شود عده آن زن پايان پذيرفته است و مى‌تواند شوهر كند؛ گفتم مردم عراق روايت مى‌كنند كه على (ع) مى‌گفت: شوهر زن حق رجوع تا زمانى كه از حيض سوم غسل نكرده است دارد، پس گفت: دروغ گفته‌اند». [١٩] بنا بر اين اگر زن طلاق گرفته سه‌بار حيض و سپس پاك شد، از عده بيرون رفته است و اگر حيض نشود بايد سه ماه صبر كند كه پس از آن از عده بيرون خواهد آمد و براى تصرف در نفس خود آزاد است.

/ ٣٩٧ عدّه حقّى از حقوق مرد بر زن او است بنا بر حكمى از احكام خدا. و اين براى آن است كه در اين فاصله شوهر با خود مى‌انديشد و ممكن است به نزد همسر خويش بازگردد، و نيز از آن روى حكم خدا است كه از آميخته شدن نطفه مرد به نطفه‌اى ديگر جلوگيرى مى‌كند و بنا بر اين نسب افراد سالم مى‌ماند و از پيدايش گروهى در اجتماع كه نسب مشكوك دارند جلوگيرى به عمل مى‌آيد.

«وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ- و زنان طلاق گرفته مدت سه حيض صبر مى‌كنند.» فاصله سه‌بار عادت ماهانه خود را انتظار مى‌كشند و اگر در اين فاصله نشانه‌هايى از باردارى در خود مشاهده كردند، بر ايشان واجب است كه آن را اظهار كنند.

«وَ لا يَحِلُّ لَهُنَّ أَنْ يَكْتُمْنَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحامِهِنَّ إِنْ كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ بُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذلِكَ إِنْ أَرادُوا إِصْلاحاً- و بر ايشان روا نيست كه آنچه را خدا در زهدانهاى آنان آفريده است پوشيده دارند، اگر به خدا و روز ديگر ايمان دارند. و اگر خواستند كه اصلاح كنند، شوهران ايشان شايسته‌ترند كه ايشان را به نزد خود بازگردانند.»