تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٣ - شرح آيات

نه پير باشد.» «وَ لا بِكْرٌ- و نه جوان.»/ ١٧٠ بلكه ميان اين دو باشد

«عَوانٌ بَيْنَ ذلِكَ‌- ميان اين دو.» و سپس به ايشان تندى كرد و خواست كه دستور را اجرا كنند و گفت

«فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ‌- پس آنچه را كه به شما فرمان داده شد انجام دهيد.» [٦٩] ولى آنان، از چسبيدگى به پوست و رها كردن مغز دين، به پرسش بازگشتند

«قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرِينَ‌- از پروردگارت بخواه تا براى ما رنگ آن را بيان كند؛ گفت: او مى‌گويد كه آن گاوى است به رنگ زرد سير كه ديدن رنگ آن خاطر نگرندگان به آن را شاد كند.» [٧٠] بار ديگر به پرسش درباره گاو پرداختند و

«قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنا ما هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَيْنا- گفتند

پروردگارت را بخوان تا براى ما آشكار كند كه اين چيست؛ اين گاو بر ما مشتبه شده است.» چون به اين جا رسيدند كه پرسشهاى ايشان به نظر موسى (ع) بدان معنى بود كه نمى‌خواهند فرمان خدا را اجرا كنند، كه على رغم ادعاى ايشان كه چنين نيست در واقع چنين بوده است. پس گفتند

«وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ‌- و ما، اگر خدا بخواهد، راه خواهيم برد.» [٧١] «قالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَ لا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ- گفت: او مى‌گويد كه آن گاوى است كه با شيار كردن زمين و آبكشى براى زراعت خسته و مانده نشده، و»/ ١٧١ «لا شِيَةَ فِيها- رنگش يك دست و بدون لكه باشد.»