تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٣٧ - نقش گناهان در شكست

گفتند، و در آن هنگام كه كشته شدن براى ايشان نوشته شد، براى رسيدن به شهادت شتاب ورزيدند، و حتى اگر شما هم به ميدان نمى‌آمديد باز چنين بود.

خدا مى‌تواند رسالت خود را بدون هيچ فداكارى پيروز گرداند، ولى چنين نمى‌كند؛ آيا مى‌دانى حكمت آن چيست! اهميتى است كه فداكاريها در بازشناختن عناصر منافق و در پاكيزه كردن قلبهاى عناصر مؤمن دارد.

«وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما فِي صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما فِي قُلُوبِكُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ- و تا خدا آنچه را كه در سينه‌هاى شما است بيازمايد، و آنچه را كه در قلبهاى شما است در معرض امتحان قرار دهد، و خدا به آنچه در سينه‌ها است آگاه است.»

نقش گناهان در شكست‌

[١٥٥] آنچه باقى مى‌ماند دانستن سببهايى كه در آن سوى شكست خوردن يك گروه و آرامش طايفه ديگر قرار دارد و اين كه آيا اينها سببهاى موقتى است كه بنا بر ايستارهاى طرفين در ميدان جنگ فراهم مى‌شود، يا به آن سوى ميدان امتداد پيدا مى‌كند.

پاسخ: بلكه امتدادى از پيش از جنگ است، و نبرد چيزى جز آتشى نيست كه زر را از بار آن جدا مى‌كند: مرد مؤمنى كه به صورت كامل تحمل مسئوليتهاى ايمانى خود را مى‌كند، آن كس است كه در ميدان نبرد استوار بر جاى خود مى‌ماند، اما آن كس كه ملتزم و متعهد به واجبات ايمانى خود نيست و در بند كسب گناهان است،/ ٦٨٤ در ميدان نبرد دچار شكست مى‌شود.

«إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ بِبَعْضِ ما كَسَبُوا- كسانى از شما كه روز رسيدن دو گروه به يكديگر پشت كردند، شيطان ايشان را به سبب بعضى از آنچه كسب كرده بودند، آنان را متزلزل كرد و لغزاند.» آنان بديهايى براى خود كسب كردند و اين بديها راه ورود شيطان به‌