تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٠٨ - رهنمودهايى از آيات

١٣٥ [فاحشة]: اصل آن فحش است كه پرداختن به كار بسيار زشت است.

[يصروا]: يعنى بر ارتكاب گناه توقّف مى‌كنند و اصرار مى‌ورزند، و به قولى اصل آن ثابت ماندن بر چيزى است.

/ ٦٥٤

رفتار ايمانى، پناهگاه امت‌

رهنمودهايى از آيات

قرآن، در دروس گذشته، ايستار امت را در برابر اهل كتاب كافر به رسالت محمّد (ص) بيان كرد، و پس از اين درس، بحث درباره رويارويى مسلحانه ميان مسلمانان و كفار ادامه خواهد يافت، ولى در درس حاضر درباره رفتارهاى ايمانى در داخل جامعه اسلامى سخن گفته خواهد شد؛ چرا چنين است و مناسبت آن از چيست؟

پس از تدبّر در آيات هفتگانه اين درس، متوجه عده‌اى از اوامر و نواهى مى‌شويم كه انديشه واحدى آنها را به يكديگر ارتباط مى‌دهد، و آن عبارت از مستحكم كردن جبهه داخلى در هنگام مواجهه با دشمن و بناى انسانى رسالتى و داراى شخصيتى صادق و جامعه‌اى تشكيل يافته بر پايه برابرى و فرمانبردار از خدا و فرستاده‌اش به سائقه خود آگاهى ايمانى است.

از اين جا با بحثهايى درباره قضاياى زير رو به رو مى‌شويم

١- حرام بودن ربا از آن لحاظ كه بزرگترين خطر براى يگانگى امت و آرمانى بودن رسالتى آن/ ٦٥٥ و شكاف بزرگ ويرانگر اقتصادى است.

٢- ضرورت تقوى و ترس از خدا و فرمانبردارى از رسول اللَّه، بدان لحاظ