تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤١ - ضرورت تدبر كردن در قرآن

/ ٣١

ضرورت تدبر كردن در قرآن‌

اينها فوايد قرآن است، و همينها اصولا وسايلى است كه ما را به تدبر كردن و انديشيدن در قرآن مى‌خواند. چه قرآن تنها براى كسى سودمند است كه به آن كار كند، و كسى مى‌تواند به آن كار كند كه در نتيجه تدبر توانسته است آن را بفهمد.

بلكه تدبر در قرآن تنها وسيله براى امكان عمل كردن به آن است. چه خداوند تبارك و تعالى در كتاب كريم خود نورى به وديعت نهاده است كه آدمى را به پروردگار بزرگ او رهبرى مى‌كند، و در نتيجه به او ايمان مى‌آورد، و سپس به عملى كردن شرايع او مى‌پردازد؛ بنا بر اين بر آدمى تنها انجام دادن يك كار ناگزيرى و ضرورى است و آن باز نگاه داشتن دل خود بر قرآن و آماده بودن و شدن براى فهميدن آن است. و اين از راه تدبر حاصل مى‌شود.

خداوند سبحانه و تعالى مى‌گويد

«قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ* يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ يَهْدِيهِمْ إِلى‌ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ» (١٦/ ٥) قرآن خود نور است، و بر ما در برابر نور كارى جز آن باقى نمى‌ماند كه چشمان خود را براى ديدن روشنى باز كنيم و به مدد اين روشنى همه چيزها را ببينيم.

/ ٣٢ تدبّر در قرآن به معنى تحميل كردن آراء و افكارى اضافى بر آنها نيست،