تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٦ - چگونه همسر خودت را انتخاب مىكنى
مىكشاند.
«وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَ- و كسانى از شما كه بميرند و زنانى از خود بر جاى گذارند، (اين زنان) چهار ماه و ده روز انتظار مىكشند، و چون اين مدت به پايان برسد،» «فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ- پس گناهى بر شما نيست در آنچه زنان در حق خود به نيكى انجام دهند،» و آنان آزادند كه در نفس خود هر گونه بخواهند تصرف كنند، و بدون دخالت ديگران به همسرى هر كس كه خواسته باشند درآيند. مگر اين كه دخالت از راه امر به معروف و نهى از منكر جارى ميان همه مسلمانان باشد، و به همين سبب است كه در اين آيه و آيات گذشته كلمه «بالمعروف» تكرار شده است تا معلوم شود كه آنان خود مسئول تصرفات خويش در چارچوب ارزشهاى عمومى اجتماعند، و اين همان چيزى است كه در لغت قرآن با لفظ «معروف» بيان شده است، يعنى ارزشهاى رسالتى مورد اعتراف اجتماع، و اگر به جاى معروف منكر بگذاريم، بايد گفت كه همگان درباره عمل آن زنان مسئولند و بايد ايشان را از كارهاى ناپسند و منكر بازدارند.
«وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ- و خدا به آنچه مىكنيد آگاهى دارد.» تعدى شما را نسبت به حقوق آنان مىبيند، به همانگونه كه از راهنمايى شما را آنچه خوب است در حق ايشان آگاه است، و بنا بر اين مبادا تصرفات نامشروع خودتان را با پوشش امر به معروف و نهى از منكر بپوشانيد.
چگونه همسر خودت را انتخاب مىكنى
[٢٣٥] شهوت جنسى بايد به راهى بيفتد كه براى اجتماع سودمند باشد، و گرنه جز زيان چيزى به بار نمىآورد،/ ٤١١ و راه درست آن زناشويى است؛ و زناشويى با اختيار آغاز مىشود، و در اين عمل اختيارى شيطان به صورت منفى دخالت مىكند،