پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٥ - شرح و تفسير آفرينش آسمانها

توجّه داشته باشيد كه «رصد» (بر وزن صدف) در اصل معناى مصدرى دارد و به معناى آمادگى براى مراقبت از چيزى است. و بر فاعل نيز اطلاق مى‌شود و در مفرد و جمع هر دو به كار مى‌رود. و «نقاب» جمع «نقب» به معناى راه، يا فاصله ميان دو چيز است. بنابر اين، مفهوم جمله بالا اين مى‌شود كه خداوند شهاب‌هايى بر طرق آسمانها گماشته (تا از نفوذ شياطين به آسمانها جلوگيرى كند).

اين همان چيزى است كه در آيات متعددى از قرآن مجيد به آن اشاره شده است. از جمله در سوره «صافّات» آيه ٨ تا ١٠ مى‌خوانيم: «لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى‌ وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ»؛ آنها (شياطين) نمى‌توانند به سخنان فرشتگان عالم بالا گوش فرا دهند. و (هر گاه چنين قصدى را داشته باشند) از هر سو هدف تيرها قرار مى‌گيرند. آنها به شدّت عقب رانده مى‌شوند و براى آنان عذاب دائم است. مگر آن كس كه براى لحظه‌اى كوتاه جهت استراق سمع، به آسمان نزديك شود كه شهاب ثاقب او را دنبال مى‌كند.» از اين آيات و آيات ديگر اجمالا استفاده مى‌شود كه اخبار مهمّ اين جهان، در جهان بالا، در ميان فرشتگان كه از سوى خدا مأمور اداره عالم هستند، گفتگو مى‌شود و گاه شياطين براى استراق سمع به آسمان‌ها نزديك مى‌شوند؛ ولى شهابها آنها را از آسمانها به طرف پايين مى‌رانند.

درست است كه شهاب از نظر علم امروز، چيزى جز سنگهاى به ظاهر سرگردان كه به جوّ كره زمين نزديك مى‌شوند و بر اثر تصادم با آن آتش مى‌گيرند نمى‌باشد؛ ولى هيچ مانعى ندارد كه شهابها مأموريت پاسدارى از فضاى آسمان را در برابر شياطين داشته باشند؛ هر چند نه شيطان براى ما قابل مشاهده است و نه حركات شهب براى ما دقيقا معلوم مى‌باشد (شرح بيشتر را درباره اين مسئله مهم، در تفسير