پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٧ - ١- رهبران الهى بايد چنين باشند!

اضافه بر اين، تعبير به «مقبل» و «مدبر» به صورت نكره نشان مى‌دهد كه منظور بيان يك قاعده كلى است، نه اشاره به يك مصداق شخصى و گرنه مناسب بود با الف و لام ذكر شود.

نكته‌ها

١- رهبران الهى بايد چنين باشند!

ويژگى‌هايى كه امام عليه السّلام درباره خودش به طور غير مستقيم در عبارت بالا آورده است؛ در واقع اشاره به اوصافى است كه در هر رهبر الهى مدير و مدبّر و با اقتدار بايد باشد.

نخست اينكه: بايد سخنانش سنجيده و توأم با فكر و تروّى باشد. همان گونه كه در روايت ديگرى از امام عليه السّلام در نهج البلاغه آمده است:

«لسان العاقل وراء قلبه، و قلب الأحمق وراء لسانه؛ زبان عاقل پشت قلب او قرار گرفته و قلب احمق پشت زبان او است.» [١] يعنى خردمندان نخست مى‌انديشند، سپس سخن مى‌گويند ولى سفيهان، نخست سخن مى‌گويند سپس پيرامون صحّت و بطلان كلام خود انديشه مى‌كنند!! ديگر اينكه: كارهايش سنجيده و همراه با تدبير و عاقبت انديشى است و پس از آگاهى از درستى كار، آن را قاطعانه انجام مى‌دهد.

در حديثى از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مى‌خوانيم كه فرمود: «إذا هممت بأمر فتدبّر عاقبته، فإن يك خيرا و رشدا فاتّبعه، و إن يك غيّا فاجتنبه؛ هنگامى كه تصميم بر كارى گرفتى به عاقبت آن نيك بينديش! اگر خوب است و نيكى آن آشكار است، پيروى كن و اگر گمراهى است از آن بپرهيز.» [٢]

[١] نهج البلاغه، كلمات قصار، شماره ٤٠.

[٢] شرح نهج البلاغه علّامه خوئى، جلد ٧، صفحه ١٥٩.