پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤ - شرح و تفسير مرا رها كنيد و به دنبال ديگرى برويد!

شرح و تفسير مرا رها كنيد و به دنبال ديگرى برويد!

شارحان «نهج البلاغه» بحث‌هاى فراوانى پيرامون اين خطبه كرده‌اند و بيشتر به اشكالاتى كه مربوط به مسئله امامت است، پرداخته‌اند؛ حتّى بسيارى از آنها شرح خطبه را رها كرده، مستقيما به سراغ پاسخ اشكالات رفته‌اند؛ ولى بهتر اين است كه ما نخست به تفسير خطبه بپردازيم و در پايان به سراغ سؤال و جوابهايى كه پيرامون اين خطبه مطرح شده است، برويم.

امام عليه السّلام در برابر كسانى كه دست بيعت به سوى او دراز كرده‌اند و از هر طرف هجوم آورده‌اند و گمانشان اين بوده كه امام هم برنامه تبعيض‌هاى ناروا در تقسيم بيت المال و مقام‌ها و پست‌ها را انجام خواهد داد، مى‌فرمايد: «مرا رها نمائيد و ديگرى را طلب كنيد!» (دعوني و التمسوا غيري).

سپس به بيان دليل اين مطلب پرداخته، مى‌فرمايد: «زيرا ما به استقبال چيزى مى‌رويم كه چهره‌ها و رنگ‌هاى گوناگونى دارد؛ و دلها نسبت به آن استوار و عقل‌ها بر آن ثابت نمى‌ماند!» (فإنّا مستقبلون أمرا له وجوه و ألوان؛ لا تقوم له القلوب، و لا تثبت عليه العقول).

اشاره به اينكه مردم بر اثر كارهاى نارواى خلفا- مخصوصا عثمان- اتّحاد نخستين را از دست داده‌اند و هر كس براى خود نظرى دارد و آن را دنبال مى‌كند و بسيارى از آنها همچون شكارچيان در هر جا دنبال شكارى از اموال و مقامات دنيا هستند و با اين اختلاف و تشتّت، باز گرداندن مردم به وحدت عصر رسول اللّه كار بسيار مشكل و پيچيده‌اى است و انتظارات آنها حدّ و مرزى ندارد.

سپس در ادامه اين سخن، دور نماى تاريك آينده را با واقع بينى دقيقى ترسيم مى‌كند و مى‌فرمايد: «ابرهاى تيره و تار افق‌ها را پوشانيده و راه مستقيم حق (در اين فضاى ظلمانى) ناشناخته است».