پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - ترجمه
بخش پنجم
فأشهد أنّ من شبّهك بتباين أعضاء خلقك، و تلاحم حقاق مفاصلهم المحتجبة لتدبير حكمتك، لم يعقد غيب ضميره على معرفتك، و لم يباشر قلبه اليقين بأنّه لا ندّلك، و كأنّه لم يسمع تبرّؤ التّابعين من المتبوعين إذ يقولون: «تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ»! كذب العادلون بك، إذ شبّهوك بأصنامهم، و نحلوك حلية المخلوقين بأوهامهم، و جزّأوك تجزئة المجسّمات بخواطرهم، و قدّروك على الخلقة المختلفة القوى، بقرائح عقولهم.
ترجمه
من گواهى مىدهم آن كس كه تو را به مخلوقاتت تشبيه كرده و براى تو همانند آنها اعضاى مختلف و مفاصل به هم پيوسته- كه به حكمتت در لابهلاى عضلات پنهان گشتهاند- قائل شود، هرگز در اعماق ضمير خود تو را نشناخته و يقين به اين حقيقت، كه براى تو شبيه و نظيرى نيست، در درون جانش قرار نگرفته است و گويا سخن تابعان را از رهبران گمراه خود (در قيامت) بيزارى مىجويند نشنيده است! آن روز كه مىگويند: «به خدا سوگند ما در گمراهى آشكار بوديم كه شما را با پروردگار جهانيان برابر مىشمرديم». دروغ گفتند آنان كه براى تو همتايى قائل شدند و تو را به بتهاى خود تشبيه نمودند و لباس و زينت مخلوقين را با اوهام و خيالات خود بر تو پوشانيدند و تو را همچون اجسام، با پندارهاى خود تجزيه كردند (و اجزايى