پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٣ - ترجمه

و قد رأيت جولتكم، و انحيازكم عن صفوفكم، تحوزكم الجفاة الطّغام، و أعراب أهل الشّام، و أنتم لهاميم العرب، و يآفيخ الشّريف، و الأنف المقدّم، و السّنام الأعظم. و لقد شفى و حاوح صدري أن رأيتكم بأخرة تحوزونهم كما حازوكم، و تزيلونهم عن مواقفهم كما أزالوكم؛ حسّا بالنّصال، و شجرا بالرّماح، تركب أولاهم أخراهم كالإبل الهيم المطرودة؛ ترمى عن حياضها؛ و تذاد عن مواردها!

ترجمه‌

من فرار و كناره‌گيرى شما را از صفوف خودتان مشاهده كردم (و با چشم خود ديدم) كه فرومايگان خشن و اعراب باديه‌نشين شام، شما را به عقب‌نشينى وادار كردند، در حالى كه شما از بزرگان (و شجاعان) و پيشگامان عرب و از سران شرف و پيشروان و برجستگان آنها هستيد (ولى خوشوقتم، طولى نكشيد كه) ناراحتى درون سينه مرا شفا بخشيديد (و بر زخم دلم مرهم نهاديد؛) چون ديدم همان گونه كه آنها شما را عقب راندند، شما صفوفشان را درهم شكستيد و آنان را از لشكرگاه خود به عقب رانديد؛ با رگبار تير و نيزه به آنها حمله كرديد، آنچنان كه فراريان آنها همچون شتران تشنه عقب رانده شده از ورود به آبشخور، بر روى هم مى‌ريختند!