پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٨ - ٢- حكومت جنايت بار بنى اميّه

٢- حكومت جنايت بار بنى اميّه‌

همان گونه كه امام عليه السّلام در خطبه بالا فرموده، بنى اميّه سخت‌ترين و خطرناكترين فتنه‌اى بود كه دامان مسلمانان را در آغاز اسلام گرفت و تمدّن اسلامى را دگرگون ساخت و چهره حكومتى خونخوار، مستبد و بى‌منطق به حكومت اسلامى داد.

بنى اميّه از دودمان «اميّة بن عبد شمس بن عبد مناف» (جدّ اعلاى بنى اميّه) مى‌باشند.

«ابو سفيان» كه از نواده‌هاى اميّه است، سرسخت‌ترين دشمن اسلام بود و آتش افروز اصلى بسيارى از جنگ‌هاى عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله محسوب مى‌شود، كه تا آخرين نفس آنچه مى‌توانست براى نابودى اسلام تلاش و كوشش كرد، ولى نقشه‌هاى او به لطف پروردگار نقش بر آب شد و سرانجام در نهايت ذلّت، تسليم سپاه نيرومند اسلام گرديد و چون ظاهرا اسلام آورده بود، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از جنايات او صرف نظر كرد، ولى معروف اين است كه تا آخر عمر در باطن ايمان نياورد.

«ابن ابى الحديد» از «شعبى» (يكى از معاريف تابعين است) نقل مى‌كند: هنگامى كه «عثمان» به حكومت رسيد «بنى اميّه» به خانه او آمدند و خانه پر شد؛ سپس در خانه را بستند، ابو سفيان كه در آن روز نابينا بود رو به آنها كرد و گفت: «آيا شخصى غير از شما بنى اميّه در اينجا حضور دارد؟» گفتند: «نه!» سپس اين جمله مشهورش را بيان كرد: «يا بني أميّة تلقّفوها تلقّف الكرة! فو الّذي يحلف به أبو سفيان! ما من عذاب، و لا حساب، و لا جنّة، و لا نار، و لا بعث، و لا قيامة؛ اي بنى اميّه! گوى خلافت را برباييد (و آن را در ميان خود نگهداريد) قسم به كسى كه ابو سفيان به او سوگند مى‌خورد (گويا اشاره به بتها است!) نه عذابى در كار است و نه حسابى و نه بهشت و دوزخى و نه رستاخيز و قيامتى». [١] همان سخنى كه نظير آن را «معاويه» در داستان «مغيره» و

[١] شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، جلد ٩، صفحه ٥٣.