پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩١ - خطبه در يك نگاه

خطبه ٩٧ [١] و من خطبة له عليه السّلام فى اصحابه، و اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله‌

اين خطبه، پيرامون مقايسه ياران حضرت با ياران پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله سخن مى‌گويد.

خطبه در يك نگاه‌

با توجه به اينكه شأن ورود اين خطبه- به گونه‌اى كه شارحان نهج البلاغه نوشته‌اند- جريان سرپيچى مردم كوفه از فرمان على عليه السّلام جهت مقابله با لشكريان غارتگر معاويه بعد از واقعه جنگ نهروان بوده است، امام در بخش اوّل اين خطبه، مردم متمرّد كوفه را با شديدترين عتاب و سرزنش- كه در نوع خود كم نظير يا بى‌نظير است- رو به رو مى‌سازد و به اين اميد كه غيرت آنها به جوش آيد و آماده نبرد با ظالمان شوند، آنها را با شلّاق‌هاى توبيخ مى‌نوازد و از تعبيرات مختلف، براى‌

[١] سند خطبه: آنچه مرحوم «سيّد رضى» در اين خطبه آورده است بخشى از يك خطبه طولانى است كه به طور پراكنده در منابع متعدّدى نقل شده است، از جمله در كتاب «سليم بن قيس هلالى» و «كافى مرحوم كلينى» و «ارشاد مفيد» و «تذكره سبط بن جوزى» و «تاريخ دمشق ابن عساكر» و «البيان و التبيين جاحظ» و كتب فراوان ديگر، كه بسيارى از آنها قبل از «سيد رضى» مى‌زيسته‌اند (مصادر نهج البلاغه، جلد ٢، صفحه ١٩٢. و نهج البلاغه چاپ جامعه مدّرسين ذيل خطبه).