پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٩ - ٢- حكومت جنايت بار بنى اميّه

«يزيد» در اشعار معروفش بعد از مشاهده سر بريده امام حسين عليه السّلام بيان كرد.

دانشمندان اهل سنّت و شيعه، كتب و مقالات فراوانى درباره جنايات و زشتى‌هاى حكومت بنى اميّه نگاشته‌اند كه نشان مى‌دهد آنچه در روايات اسلامى قبل از اين حكومت ظالم و جائر، پيش‌بينى شده- كه بنى اميّه آفت اين امّتند- عين حقيقت است.

در اينجا كافى است به گوشه‌اى از كلمات بعضى از بزرگان اهل سنّت اشاره كنيم.

مرحوم «مغنيه» در شرح «نهج البلاغه» از «طه حسين» در كتاب «مرآة الاسلام» چنين نقل مى‌كند كه: معاويه خلافت را تبديل به سلطنت كرد و آن را در فرزندان خود موروثى نمود؛ امورى كه قرآن آنها را تحريم كرده بود مباح شمرد ... سپس پى در پى بر ضدّ كتاب و سنّت قيام كرد؛ چرا كه گناه، هميشه دعوت به گناه ديگر مى‌كند و انسان دنيا پرست هرگز سير نمى‌شود. خداوند در قرآن مجيد، حرم مكّه را محترم شمرده و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حرم مدينه را بر آن افزود؛ ولى بنى اميّه هم احترام مكّه را هتك كردند و هم احترام مدينه را! در آغاز «يزيد بن معاويه» مدينه را (به خاطر اين كه اهل آن در برابر حكومت يزيد تسليم نشده بودند) مباح شمرد و به لشكريان خود اجازه داد كه سه روز هر چه را در آن است، غارت كنند (نواميس مردم مدينه نيز در اين سه روز در امان نبود) سپس «عبد الملك بن مروان» به «حجّاج» اجازه داد كه هتك احترام مكّه كند ... همه اينها به خاطر آن بود كه سرزمين‌هاى مقدّس را مجبور به تسليم كنند و «ابن زياد» هتك احترام خاندان پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را نمود و امام حسين عليه السّلام و فرزندان و برادرانش را به قتل رسانيد و دختران پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را به اسارت گرفت و اموال مسلمين بازيچه دست خلفاى بنى اميّه شد، هر گونه كه خود مى‌خواستند آن را صرف مى‌كردند، نه آن گونه كه خدا مى‌خواست. [١]

[١] مرآة الاسلام، صفحه ٢٦٨، چاپ سال ١٩٥٩ م.