پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٨ - ٢- شرافت خاندان پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله

جالب اينكه «الامام الحافظ ابو العباس احمد بن عمر بن ابراهيم القرطبى» از علماى معروف اهل سنّت در كتاب «المفهم» كه در شرح «صحيح مسلم» نوشته است هنگامى كه به اين حديث مى‌رسد چنين مى‌گويد: «جاى تعجّب است كه با وجود اين توصيه‌هاى پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بنى اميّه به مخالفت به آن برخاستند و حقّ آنها را ضايع كردند؛ خونهاى اهل بيت را ريختند، زنان و كودكان آنها را اسير كردند، خانه‌هاشان ويران نمودند و سبّ و لعن آنها را مباح دانستند و بر خلاف وصيّت پيغمبر و آرزوى او رفتار كردند؛ واى از شرمسارى آنها و رسوائيشان در قيامت!!» [١] و از آن شگفت انگيزتر كار بى خبرانى است كه با اين همه رسوايى‌هاى بنى اميّه باز هم ظالمان بى‌ايمانى همچون معاويه را محترم مى‌شمرند و از او دفاع مى‌كنند.

به هر حال شجره طيّبه وجود پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و شاخه‌هاى پرثمر آن مصداق آيه شريفه ٢٤ و ٢٥ سوره «ابراهيم» است: «كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها»؛ همچون درخت پاكيزه‌اى كه ريشه آن ثابت و شاخه‌هاى آن در آسمان است و هر زمان به اذن پروردگار ميوه خود را (در اختيار طالبان و جويندگان) قرار مى‌دهد».

اين سخن را با اشعار پر معنايى در اين زمينه پايان مى‌دهيم: