پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٩ - شرح و تفسير رستاخيز انسانها

بخش ششم‌

فأمّا أهل الطّاعة فأثابهم بجواره، و خلّدهم في داره، حيث لا يظعن النّزّال، و لا تتغيّر بهم الحال، و لا تنوبهم الأفزاع، و لا تنالهم الأسقام، و لا تعرض لهم الأخطار، و لا تشخصهم الأسفار. و أمّا أهل المعصية فأنزلهم شرّ دار، و غلّ الأيدي إلى الأعناق، و قرن النّواصي بالأقدام، و ألبسهم سرابيل القطران، و مقطّعات النّيران، في عذاب قد اشتدّ حرّه، و باب قد أطبق على أهله، في نار لها كلب و لجب، و لهب ساطع، و قصيف هائل، لا يظعن مقيمها، و لا يفادى أسيرها، و لا تفصم كبولها. لا مدّة للدّار فتفنى، و لا أجل للقوم فيقضى.

ترجمه‌

اما اطاعت كنندگان را در جوار رحمت خويش پاداش عطا مى‌كند، و در سراى جاودانى خود براى هميشه جاى مى‌دهد. در سرايى كه اقامت كنندگانش هرگز از آن كوچ نمى‌كنند. و حالاتشان دگرگون نمى‌شود. ترس و وحشتى به آنان روى نمى‌آورد، و بيمارى به وجودشان عارض نمى‌شود، خطرى به آنها متوجّه نمى‌گردد، و سفرها آنها را از ديار خود بيرون نمى‌راند.

و اما گناهكاران را در بدترين منزلگاه جاى مى‌دهد و دست آنها را با غل و زنجير به گردنشان مى‌بندد، آن گونه كه سرهايشان را به پاها نزديك مى‌كند. لباسى از موادّ آتش‌زا و جامه‌هايى از قطعه‌هاى آتش بر آنها مى‌پوشاند. در عذابى كه حرارتش‌