پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤ - شرح و تفسير راز و رمز آفرينش

اين باره مى‌گويد: «ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ»؛ سپس به آفرينش آسمان پرداخت در حالى كه به صورت دود بود به آن و به زمين دستور داد: به وجود آييد (و شكل گيريد) خواه از روى اطاعت و خواه اكراه، آنها گفتند ما از روى اطاعت مى‌آييم (و شكل مى‌گيريم)» [١].

اضافه بر اين، پيامى براى همه انسانها دارد، كه هماهنگ با جهان آفرينش، پيرو قوانين الهى باشند؛ نه بر آن پيشى بگيرند و نه از آن عقب بمانند، تا به سر منزل مقصود برسند و سعادت را در آغوش گيرند.

در آخرين بخش از اين فراز، به پنج نكته درباره نظام آفرينش و اسرار جهان خلقت، اشاره مى‌كند كه شايان دقّت و تأمّل است.

نخست مى‌فرمايد: «بدين گونه، موجودات را بى هيچ كژى بر پا داشت». (فأقام من الأشياء أودها) [٢].

سپس مى‌افزايد: «و راهى را كه بايد بپيمايند، معيّن فرمود». (و نهج حدودها).

آنگاه مى‌گويد: «با قدرتش در ميان اشياى متضادّ، الفت ايجاد كرد». (و لاءم بقدرته بين متضادّها).

سپس مى‌فرمايد: «و آنها را كه با يكديگر همگون بودند، پيوند داد». (و وصل أسباب قرائنها).

و سرانجام مى‌فرمايد: «و موجودات جهان را به انواع مختلف، از نظر حدود، اندازه‌ها، غرائز، و اشكال و هيئت‌هاى گوناگون تقسيم نمود». (و فرّقها أجناسا مختلفات في الحدود و الأقدار، و الغرائز و الهيئات).

بدين ترتيب، نظام آفرينش از هر نظر كامل شد و با تنوّع و كثرتى كه در انواع و اجناس آن است همه با هم، تحت يك برنامه و قانون واحد، انجام وظيفه مى‌كنند.

[١] سوره فصّلت، آيه ١١.

[٢] «اود» به معناى كجى و كج شدن است.