پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٣ - ترجمه
بخش پنجم
حتّى إذا بلغ الكتاب أجله، و الأمر مقاديره، و ألحق آخر الخلق بأوّله، و جاء من أمر اللّه ما يريده من تجديد خلقه، أماد السّماء و فطرها، و أرجّ الأرض و أرجفها، و قلع جبالها و نسفها، و دكّ بعضها بعضا من هيبة جلالته و مخوف سطوته، و أخرج من فيها، فجدّدهم بعد إخلاقهم، و جمعهم بعد تفرّقهم، ثمّ ميّزهم لما يريده من مسألتهم عن خفايا الأعمال و خبايا الأفعال، و جعلهم فريقين: أنعم على هؤلاء و انتقم من هؤلاء.
ترجمه
اين وضع (مرگ و ميرهاى آدمى) همچنان ادامه مىيابد تا عمر جهان پايان گيرد و مقدّرات به انتها رسد، و آخرين مخلوقات به نخستين آنها ملحق گردد (و همه بميرند) و فرمان خدا براى بازگشت مخلوقات كه اراده كرده است صادر گردد. در اين هنگام آسمان (كرات آسمانى) را به حركت در مىآورد و از هم مىشكافد؛ زمين را به لرزه در آورده و به سختى تكان مىدهد؛ كوهها را از جا كنده، به هر سو پرتاب مىكند و آنها از هيبت جلال و خوف سطوتش به يكديگر كوبيده شده، متلاشى مىگردند. (بعد از اين انقلابهاى عظيم) خداوند تمام كسانى را كه در دل خاك آرميدهاند، بيرون مىآورد و پس از فرسودگى، نوسازى مىكند، و بعد از پراكندگى آنها را جمع مىنمايد؛ سپس آنها را براى سؤال از اعمال مخفى و افعال پنهانى از هم جدا ساخته، به دو گروه تقسيم مىكند: به اين گروه (نيكان و پاكان) نعمت مىبخشد و آن گروه (بدان) را مجازات مىكند.