پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١ - ١- دنيا آن قدر هم فريبنده نيست
حملهور مىشويد» (زيرا كلمه «مساوره» از مادّه «سور» (بر وزن غور) به معناى پريدن و حمله كردن است) اشاره به اينكه بسيار مىشود كه زشتىها آن چنان زرق و برق دارد و هواى نفس آن را تزيين مىكند كه انسان مانند جانور درندهاى كه به صيد خود حمله مىكند و بر آن مىپرد به سراغ آن مىرود و در اين لحظه ياد مرگ مىتواند عامل بازدارندهاى باشد.
و در دومين نكته، همگان را توصيه مىكند كه به ياد نعمتهاى خدا باشند كه آن، عامل بازدارنده ديگرى است در برابر گناه؛ مىفرمايد: «براى اداى حقّ واجب خداوند و نعمتهاى بىشمار و احسانهاى بىپايانش، از او يارى بطلبيد!» (و استعينوا اللّه على أداء واجب حقّه، و ما لا يحصى من أعداد نعمه و إحسانه).
شكر منعم (سپاسگزارى در برابر بخشنده نعمتها) نه تنها انسان را به معرفة اللّه رهنمون مىشود؛ بلكه در اداى واجبات و ترك محرّمات نيز، عامل مؤثّرى است.
نكتهها
١- دنيا آن قدر هم فريبنده نيست
بسيارى از مردم مىگويند زرق و برق دنيا فريبنده است و در تعبيرات آيات قرآن و روايات، اشاراتى به اين معنا شده. ولى اگر خوب بينديشيم اين فريبندگى براى ساده انديشان و كودك صفتان است و اگر كمى دقّت كنيم كمتر چيزى از دنيا در نظر ما فريبنده خواهد بود و اين همان چيزى است كه امام عليه السّلام در خطبه بالا به آن اشاره كرده است، چرا كه در هر گوشه و كنارى از دنيا، صدها و هزارها نشانه بىوفايى دنيا و ناپايدارى و بىمحتوايى آن به چشم مىخورد.
مردگانى كه مردم براى آنها اشك مىريزند؛ نه تنها پيران، بلكه جوانان و كودكان نيز به دلائل گوناگون رهسپار دار آخرت مىشوند. بيمارانى كه در خانهها يا در