پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥١ - شرح و تفسير هيچ فكرى به اوج معرفتش نمىرسد!

بخش اوّل‌

فتبارك اللّه الّذي لا يبلغه بعد الهمم، و لا يناله حدس الفطن، الأوّل الّذي لا غاية له فينتهي، و لا آخر له فينقضي.

ترجمه‌

پر بركت است خداوندى كه افكار بلند، به اوج معرفت او راه نمى‌يابد و گمان زيركان به مقام والايش نمى‌رسد، آغازى است كه نهايتى ندارد تا به آن رسد، و آخرى ندارد تا پايان گيرد و سپرى شود.

شرح و تفسير هيچ فكرى به اوج معرفتش نمى‌رسد!

امام عليه السّلام در اين بخش از خطبه- مانند بسيارى از خطبه‌هاى ديگر- نخست به مدح و ثناى پروردگار مى‌پردازد، تا بهترين آغاز براى سخن باشد و دلها را آماده براى سخنان آينده كند. در اين چند جمله، چهار وصف از اوصاف الهى را بيان مى‌فرمايد كه در حقيقت به يك وصف باز مى‌گردد (و شبيه آن در نخستين خطبه نهج البلاغه در آغاز جلد اوّل اين كتاب گذشت.) مى‌فرمايد: «پر بركت است خداوندى كه افكار بلند، به اوج معرفت او راه نمى‌يابد و گمان زيركان به مقام والايش نمى‌رسد». (فتبارك اللّه الّذي لا يبلغه بعد الهمم، و لا يناله حدس الفطن).

«خداوندى كه آغازى است كه نهايت ندارد تا به آن رسد و آخرى ندارد تا پايانى‌